"Pyłochłonność i higroskopijność" to cechy wynikające z natury materiału (jego budowy i oddziaływania z otoczeniem), dlatego traktuje się je jako naturalne właściwości istotne przy ustalaniu warunków przechowywania.
Higroskopijność oznacza zdolność pochłaniania wilgoci z powietrza. Towary higroskopijne wymagają kontroli wilgotności, ograniczania kontaktu z parą wodną oraz odpowiednich opakowań i zabezpieczeń, aby nie doszło do zbrylania, rozwoju pleśni lub pogorszenia jakości.
Pyłochłonność to skłonność do osadzania i wiązania pyłu. W magazynie przekłada się to na potrzebę utrzymania czystości, ograniczania zapylenia, stosowania osłon/opakowań oraz odpowiedniego rozmieszczenia asortymentu (np. aby uniknąć zanieczyszczania towarów wrażliwych).
Pozostałe propozycje nie pasują, bo mieszają inne kategorie właściwości:
- "Toksyczność i podatność na piętrzenie" łączy cechę bezpieczeństwa/oddziaływania na człowieka z cechą użytkową związaną ze sposobem składowania (układanie warstw). To nie jest para typowych właściwości naturalnych opisujących warunki środowiskowe.
- "Właściwości ubytkowe i masę netto" dotyczą ubytków oraz parametrów ilościowo-ewidencyjnych, a nie cech materiału determinujących wymagania środowiskowe składowania.
- "Podatność na korozję i podatność transportową" obejmuje zjawiska degradacji oraz cechy związane z przewozem. Mogą wpływać na logistykę, ale nie stanowią klasycznej pary naturalnych właściwości magazynowych w tym ujęciu.
Na egzaminie warto zapamiętać: naturalne właściwości to przede wszystkim cechy fizyczne i fizykochemiczne towaru, które determinują wrażliwość na wilgoć, temperaturę, zanieczyszczenia i inne czynniki otoczenia.