W obróbce skrawaniem rozróżnia się dwie często mylone wielkości: prędkość obrotową wrzeciona/elementu obracającego się (oznaczaną n, zwykle w obr/min) oraz prędkość skrawania (oznaczaną Vc, zwykle w m/min). Pytanie dotyczy tego, który wzór służy do obliczenia prędkości obrotowej, czyli takiej zależności, w której wynikiem jest n.
Poprawny jest wzór: n = (1000 · Vc) / (π · d). Wynika on bezpośrednio z klasycznej zależności na prędkość skrawania w toczeniu/frezowaniu: Vc = (π · d · n) / 1000 (dla Vc w m/min i d w mm). Po przekształceniu (podzieleniu przez π·d i pomnożeniu przez 1000) otrzymuje się wzór na n. Współczynnik 1000 nie jest "przypadkowy" – odpowiada konwersji jednostek między milimetrami i metrami.
Pozostałe wzory nie spełniają celu pytania, bo opisują inne parametry procesu: zależność f = fz · z · n dotyczy posuwu (np. posuwu minutowego) i wykorzystuje n jako składnik, ale nie służy do wyznaczania n. Zależność typu Vc = (π · d · n)/… oblicza prędkość skrawania, a nie obroty (to "odwrotny kierunek" obliczeń). Wzór Q = Vc · ap · fn odnosi się do wydajności/objętościowej intensywności skrawania, więc również nie jest wzorem na prędkość obrotową.
W praktyce mechanik lub technolog dobiera Vc z tablic dla materiału i narzędzia, zna d, a następnie wylicza n, aby poprawnie ustawić obrabiarkę i uzyskać właściwe warunki skrawania.
