Pakietowa stopa błędów odnosi się do jakości transmisji, w której dane są przesyłane w postaci pakietów (ramek). Dla takiej transmisji naturalną miarą jest PER (z ang. Packet Error Rate) – informuje, jaka część pakietów nie została poprawnie odebrana (np. została odrzucona przez mechanizmy kontroli poprawności) lub wymagała ponownej transmisji.
Odpowiedź "PER" jest właściwa, bo pytanie wprost wskazuje na pakietową stopę błędów, czyli wskaźnik liczony "na pakiet", a nie "na bit".
Pozostałe propozycje są mylące z następujących powodów:
- "BER" (Bit Error Rate) opisuje udział błędnych bitów w strumieniu. Jest często używany w teletransmisji, ale nie odpowiada pojęciu "pakietowej" stopy błędów. W praktyce można mieć niski BER, a jednocześnie zauważalny PER (np. gdy pojedyncze błędy bitowe psują sumę kontrolną całej ramki).
- "PFD" to parametr związany z gęstością strumienia mocy w punkcie odbioru (pojęcie z obszaru kompatybilności elektromagnetycznej i radiokomunikacji), nie jest to miara błędów transmisji danych.
- "EIRP" oznacza równoważną moc promieniowaną izotropowo. Opisuje poziom emisji/nadawania, a nie bezpośrednio jakość odbioru danych mierzona błędami pakietów.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się słowa "bitowa" lub "pakietowa", od razu dobieraj wskaźnik do obiektu pomiaru: bit → BER, pakiet/ramka → PER. Parametry typu EIRP/PFD traktuj jako radiowe parametry emisji, a nie wskaźniki jakości transmisji danych.
