W praktyce krawieckiej dodatki (np. guziki, zamki, napy, taśmy, elementy zapięć) często kupuje się i przyjmuje w partiach. Sprawdzenie jakości każdego pojedynczego elementu bywa czasochłonne i kosztowne, a przy dużej liczbie sztuk jest organizacyjnie trudne. Dlatego do oceny jakości dodatków w partii stosuje się kontrolę wyrywkową, czyli kontrolę opartą o próbkowanie — wybór określonej liczby sztuk i ocenę ich zgodności z wymaganiami.
Odpowiedź "wyrywkową." jest poprawna, ponieważ taka kontrola:
- umożliwia szybkie wychwycenie typowych wad partii (np. różnice w odcieniu, uszkodzenia, nierówne wykończenie),
- pozwala ograniczyć koszty kontroli przy zachowaniu sensownej wiarygodności oceny,
- jest powszechnie stosowana jako kontrola odbiorcza/ wejściowa, gdy liczy się relacja czasu do efektu.
Dlaczego pozostałe propozycje nie pasują do tego zastosowania?
- "wzajemną." — nie jest standardową, jednoznaczną nazwą rodzaju kontroli jakości w tym kontekście (nie opisuje sposobu oceny partii ani metody doboru elementów do sprawdzenia).
- "ostateczną." — odnosi się zwykle do kontroli końcowej wyrobu gotowego lub etapu finalnego procesu, a nie do oceny jakości dodatków jako dostawy materiałowej.
- "pełną." — oznaczałaby sprawdzenie 100% elementów. Może być uzasadniona wyjątkowo (np. przy krytycznych wadach lub małej liczbie sztuk), ale jako ogólna zasada dla oceny partii dodatków jest nieefektywna i nie stanowi typowego wyboru w pytaniu o standardową metodę.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy oceny jakości elementów kupowanych w dużej liczbie (partia), a nie ma przesłanek o konieczności sprawdzenia każdej sztuki, najczęściej właściwym wyborem jest kontrola wyrywkowa (próbkowanie).
