KWALIFIKACJA BPO1 - STYCZEŃ 2020

Ocena organoleptyczna warunków pracy polega na rozpoznaniu cech środowiska pracy przy użyciu zmysłów, czyli bez wykonywania pomiarów przyrządami. W praktyce oznacza to m.in.:

• oględziny stanowiska (porządek, widoczne zapylenie, oświetlenie, osłony maszyn),
• ocenę słuchową (czy hałas wydaje się wyraźnie uciążliwy),
• ocenę węchową (obecność drażniących zapachów, rozpuszczalników),
• ocenę dotykową/odczuciową w granicach bezpieczeństwa (np. przeciągi, dyskomfort termiczny).

Dlatego poprawna odpowiedź to: narządów zmysłu – one stanowią "narzędzie" organoleptyki.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

• Skala ocen – może służyć do opisania wyniku (np. "niski/średni/wysoki", "akceptowalne/nieakceptowalne"), ale nie jest tym, czego używa się do wykonania oceny organoleptycznej. To forma klasyfikacji lub zapisu, a nie metoda pozyskania informacji.
• Specjalne mierniki – odnoszą się do pomiarów (np. stężeń, natężenia, poziomu). To domena oceny pomiarowej, a nie organoleptycznej.
• Urządzenia pomiarowe – podobnie jak mierniki, są przeznaczone do uzyskania wartości liczbowych i porównania z kryteriami. Organoleptyka nie wymaga aparatury, choć często bywa etapem wstępnym przed pomiarami.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się słowo "organoleptyczny", myśl o zmysłach i ocenie jakościowej. Jeśli pojawiają się "pomiary", "wartości", "wyniki liczbowe" – wtedy wchodzą w grę przyrządy i metody pomiarowe.