Przeznaskórkowa utrata wody (TEWL) to wskaźnik opisujący, ile wody odparowuje z powierzchni skóry przez warstwę rogową. W praktyce kosmetologicznej traktuje się go jako pośrednią informację o szczelności bariery naskórkowej: gdy bariera jest osłabiona (np. przy przesuszeniu, podrażnieniu, po intensywnym złuszczaniu), TEWL zwykle rośnie.
Do oceny TEWL używa się tewametru, czyli urządzenia przeznaczonego do pomiaru strumienia pary wodnej/odparowywania z powierzchni skóry. To właśnie ta funkcja odpowiada treści pytania, dlatego "tewametr" jest właściwym wyborem.
Pozostałe odpowiedzi są typowymi "pułapkami" wynikającymi z podobnych nazw aparatury, ale dotyczą innych parametrów:
- "Sebumetr" – mierzy natłuszczenie/ilość sebum na powierzchni skóry. To informacja o pracy gruczołów łojowych, a nie o ucieczce wody przez naskórek.
- "Kutometr" – służy do oceny właściwości mechanicznych skóry (np. sprężystości/odkształcalności). Jest przydatny np. w analizie jędrności, ale nie mierzy TEWL.
- "Elastomer" – nazwa może kojarzyć się z elastycznością, jednak nie jest typowym przyrządem do pomiaru przeznaskórkowej utraty wody. W kontekście egzaminacyjnym odpowiedź ta ma odróżniać pojęcia materiałowe/ogólne od konkretnej aparatury pomiarowej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się TEWL lub "utrata wody przez naskórek", szukaj urządzenia dedykowanego odparowywaniu (tewametr). Gdy jest mowa o łojotoku – sebumetr. Gdy o jędrności/elastyczności – kutometr.
