Oznaczanie zawartości NO (tlenku azotu) w powietrzu kopalnianym wymaga metody, która jest dedykowana tlenkom azotu, a nie wyłącznie gazom palnym. W praktyce do takich zadań stosuje się wykrywacze gazowe (np. detektory wielogazowe z odpowiednim sensorem) oraz rurki wskaźnikowe, które działają na zasadzie reakcji chemicznej i zmiany barwy wskaźnika. Te rozwiązania pozwalają ocenić obecność lub stężenie danego składnika, w tym NO, w sposób dopasowany do jego właściwości.
Odpowiedź "metanomierze interferencyjne" jest nieprawidłowa, ponieważ takie przyrządy są kojarzone z pomiarami związanymi z metanem (gazem palnym) i jego stężeniem w powietrzu, a nie z selektywnym oznaczaniem tlenków azotu. Podobnie "metanomierze katalityczne" służą do wykrywania gazów palnych przez reakcję na elemencie katalitycznym; ich podstawowym celem jest kontrola zagrożenia wybuchem/pożarem, a nie oznaczanie NO.
Odpowiedź "benzynowe lampy wskaźnikowe" także jest nieprawidłowa: lampy wskaźnikowe historycznie wiążą się z oceną warunków atmosfery pod kątem gazów palnych i tlenu, ale nie stanowią narzędzia do ilościowego/wiarygodnego oznaczania NO. W kontekście egzaminacyjnym kluczowe jest rozróżnienie: NO wymaga detektora/rurek wskaźnikowych, natomiast metan mierzy się metanomierzami.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się urządzenia z rdzeniem "metan-", najpierw sprawdź, czy pytanie dotyczy metanu. Jeśli dotyczy innego składnika (np. NO), zwykle właściwa będzie metoda selektywna: detektor z właściwym sensorem albo rurki wskaźnikowe.
