Podstawowy podział pasz w praktyce żywienia zwierząt obejmuje m.in. pasze treściwe i pasze objętościowe. Kluczową cechą pasz treściwych jest wysoka koncentracja składników pokarmowych (energia i/lub białko) przy relatywnie mniejszym udziale włókna surowego niż w paszach objętościowych. Do tej grupy zalicza się m.in. ziarna zbóż, otręby, śruty poekstrakcyjne i inne komponenty stosowane do podnoszenia wartości pokarmowej dawki.
Odpowiedź "śruta lniana" jest poprawna, ponieważ śruta (z lnu) jest typowym komponentem paszowym o skoncentrowanej wartości pokarmowej, wykorzystywanym jako dodatek treściwy w dawkach oraz mieszankach.
- "siano łąkowe" jest nieprawidłowe: siano to klasyczna pasza objętościowa (wysoka zawartość włókna, rola strukturotwórcza w dawce), a nie pasza treściwa.
- "kiszonka z kukurydzy" jest nieprawidłowa: kiszonki zalicza się do pasz objętościowych (soczystych/konserwowanych), mimo że kiszonka kukurydziana bywa bardzo energetyczna. O przynależności decyduje charakter paszy i udział włókna oraz forma podania, a nie wyłącznie "ile ma energii".
- "mleko świeże" jest nieprawidłowe: w żywieniu młodych zwierząt mleko jest pokarmem/produktem żywieniowym, ale nie klasyfikuje się go jako paszę treściwą w typowym paszoznawczym podziale dla dawek opartych na paszach roślinnych (siano, kiszonki, śruty).
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli widzisz "śrutę/otręby/ziarno", najczęściej będzie to pasza treściwa. Jeśli widzisz "siano/słoma/kiszonka", to zazwyczaj pasza objętościowa. Uważaj na pułapkę: pasza może być energetyczna (np. kiszonka kukurydziana), a mimo to pozostaje objętościowa.
