Pędzenie to zabieg polegający na wymuszeniu wzrostu roślin w warunkach kontrolowanych (często przy ograniczonym dostępie światła), aby uzyskać pożądony produkt – w przypadku cykorii sałatowej są to jasne, zwarte główki (liście etiolowane). Do takiego wzrostu roślina potrzebuje zapasu energii i składników pokarmowych.
Dlatego właściwym materiałem do pędzenia są korzenie wykopane jesienią. Jesienny zbiór jest związany z zakończeniem wegetacji w polu oraz z tym, że korzeń stanowi organ, w którym roślina gromadzi substancje zapasowe. W trakcie pędzenia, gdy fotosynteza jest ograniczona, to właśnie te zapasy "napędzają" tworzenie nowych, delikatnych liści w zwartej formie.
Pozostałe propozycje nie pasują do technologii pędzenia:
- "Podkiełkowane nasiona" odnoszą się do etapu rozmnażania i zakładania uprawy. Kiełkowanie nie zapewnia wytworzenia typowych główek pędzonych, bo roślina dopiero zaczyna rozwój i nie ma zgromadzonych zapasów.
- "Rozeta liści odcięta od korzenia" jest częścią nadziemną i po odcięciu od korzenia szybko traci zdolność do dalszego, jakościowego wzrostu. W pędzeniu kluczowy jest żywy korzeń jako źródło wody i asymilatów.
- "Rozsada przygotowana zimą w mnożarce" dotyczy produkcji sadzonek do uprawy polowej lub pod osłonami, a nie pędzenia. Rozsada nie zastępuje korzeni przeznaczonych do wymuszonego odrostu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się słowo pędzenie, szukaj odpowiedzi związanej z organem zapasowym (np. korzeń, cebula, kłącze), a nie z nasionami czy rozsadą.
