Płodozmian przeciwerozyjny ma za zadanie zmniejszyć podatność gleby na erozję wodną i wietrzną. Kluczowe jest utrzymywanie możliwie długiej i możliwie pełnej okrywy roślinnej oraz poprawa struktury gleby, aby krople deszczu i wiatr nie rozbijały i nie przenosiły cząstek gleby.
Odpowiedź "motylkowate wieloletnie" jest właściwa, ponieważ rośliny te przez kilka sezonów utrzymują okrywę, często tworzą zwartą darń lub gęsty łan, a ich system korzeniowy stabilizuje glebę. To ogranicza zjawiska sprzyjające erozji, takie jak:
- rozbryzgiwanie i rozmywanie gleby podczas opadów,
- spływ powierzchniowy po stokach,
- wywiewanie drobnych frakcji na glebach lekkich.
Pozostałe propozycje są mniej trafne w płodozmianie ukierunkowanym na ochronę przed erozją:
- "okopowe korzeniowe" oraz "okopowe bulwiaste" (np. buraki czy ziemniaki jako typowe okopowe) wymagają częstej uprawy mechanicznej i zwykle pozostawiają międzyrzędzia oraz powierzchnię gleby bardziej odsłonięte, co sprzyja zaskorupianiu i spływowi.
- "motylkowate jednoroczne" mogą poprawiać żyzność i strukturę gleby, ale zwykle nie zapewniają równie długotrwałej, stabilnej okrywy jak rośliny wieloletnie; w ochronie przeciwerozyjnej liczy się przede wszystkim ciągłość okrywy i związanie gleby korzeniami przez dłuższy czas.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy przeciwerozyjności, szukaj odpowiedzi związanej z trwałą okrywą i zadarnieniem, a nie z uprawami wymagającymi intensywnego spulchniania i pozostawiającymi glebę "gołą".
