KWALIFIKACJA ELE10 - STYCZEŃ 2024

PYTANIE NR 3.
Do połączenia paneli fotowoltaicznych o mocy 135 W z regulatorem ładowania należy użyć przewodu elektrycznego
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Połączenie panel–regulator to obwód DC, dlatego stosuje się przewody jednożyłowe prowadzone osobno dla "+" i "−". LgY 4 mm2 jest przewodem instalacyjnym odpowiednim do takiego połączenia na krótkim odcinku i przy typowych prądach. Pozostałe propozycje to kable wielożyłowe AC lub telekomunikacyjne, nieprzeznaczone do przesyłu mocy PV.

Pełne wyjaśnienie:

Połączenie paneli fotowoltaicznych z regulatorem ładowania odbywa się po stronie prądu stałego (DC). W praktyce oznacza to konieczność prowadzenia dwóch torów prądowych: osobno dla bieguna dodatniego i ujemnego. Z tego powodu w typowych rozwiązaniach montażowych stosuje się przewody jednożyłowe, dobierane pod kątem obciążalności prądowej, dopuszczalnego spadku napięcia oraz warunków środowiskowych (wewnątrz/na zewnątrz, odporność na UV).

Odpowiedź "LgY 4 mm2" pasuje do połączenia panel–regulator, ponieważ LgY to przewód jednożyłowy, giętki, wykorzystywany w instalacjach (w tym DC) jako oddzielne żyły. Przekrój 4 mm2 jest typowo wystarczający dla krótkich odcinków między modułem a regulatorem przy prądach rzędu kilku–kilkunastu amperów, co ogranicza nagrzewanie i straty.

  • "YAKY 3x4 mm2" jest kablem wielożyłowym (3 żyły), kojarzonym z energetyką AC i innym sposobem prowadzenia torów. W kontekście PV DC nie jest właściwym wyborem do typowego połączenia panel–regulator, bo nie odpowiada idei separacji biegunowości przewodami jednożyłowymi i jest nieadekwatny funkcjonalnie.
  • "DYt 2x4 mm2" wskazuje na przewód/kabel z obszaru telekomunikacji/sygnalizacji. Tego typu rozwiązania nie są przeznaczone do przenoszenia mocy z modułu PV: ryzyko dotyczy m.in. nieprawidłowej obciążalności, nagrzewania i uszkodzeń izolacji.
  • "OMY 3x1,5 mm2" to przewód wielożyłowy o mniejszym przekroju, typowy raczej dla zasilania/odbiorników AC. W połączeniach PV DC jest to wybór nietrafny zarówno ze względu na wielożyłowość, jak i potencjalnie zbyt mały przekrój przy wyższych prądach.

Warto zapamiętać: PV → DC, więc dobieraj przewód nie tylko "na mm2", ale przede wszystkim na przeznaczenie i warunki pracy. Na zewnątrz często stosuje się specjalne kable PV zgodne z wymaganiami dla instalacji fotowoltaicznych, natomiast w obrębie szafek/rozdzielnic spotyka się przewody instalacyjne jednożyłowe.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Oznacza to, że prąd płynie jako prąd stały, a instalacja ma biegunowość "+" i "−". W praktyce prowadzi się dwa oddzielne tory przewodów, dba o poprawną polaryzację i ogranicza spadki napięcia, bo nawet mała strata na DC wpływa na pracę ładowania.
W DC wygodniej i bezpieczniej prowadzić osobno przewód "+" i "−", co ułatwia identyfikację biegunów i zmniejsza ryzyko pomyłek. Przewody jednożyłowe są typowe w rozdzielnicach i skrzynkach. Kable wielożyłowe częściej kojarzą się z obwodami AC i innymi zastosowaniami.
Kable telekomunikacyjne/sygnałowe są przeznaczone do transmisji sygnałów, a nie do przesyłu mocy. Typowo mają inne wymagania obciążalności prądowej i konstrukcję żył. W PV błędne użycie takiego kabla może skutkować nagrzewaniem, spadkami napięcia i uszkodzeniem izolacji.
Dobór zależy od napięcia systemu, prądu oraz długości przewodu (spadek napięcia). Dla krótkich odcinków panel–regulator często stosuje się większe przekroje, aby ograniczyć straty i nagrzewanie. Zawsze weryfikuj wymagania regulatora i przyjmij zapas na prądy robocze i warunki montażu.
Zwykle nie jest to właściwy wybór dla typowego połączenia DC panel–regulator. W PV standardowo prowadzi się dwa oddzielne przewody dla "+" i "−" oraz dobiera się kabel pod pracę w obwodach DC. Kabel 3-żyłowy bywa kojarzony z instalacjami AC i inną funkcją żył.
Gdy połączenie jest prowadzone na zewnątrz, narażone na promieniowanie UV, temperaturę i warunki atmosferyczne, preferuje się specjalne kable PV spełniające wymagania dla instalacji fotowoltaicznych DC. Przewody instalacyjne spotyka się częściej wewnątrz obudów, szafek i rozdzielnic.
Każdy spadek napięcia na kablu to strata mocy, która nie trafia do regulatora/akumulatora. W obwodach DC o stosunkowo niskim napięciu nawet niewielka rezystancja przewodu potrafi obniżyć efektywność ładowania. Dlatego dobiera się odpowiedni przekrój i możliwie krótką trasę przewodów.
Typowe błędy to: dobór kabla "jak do 230 V" bez analizy DC, użycie przewodów sygnałowych zamiast energetycznych, zbyt mały przekrój skutkujący spadkiem napięcia oraz brak uwzględnienia warunków zewnętrznych (UV, temperatura). Częsty jest też brak zapasu przekroju na prądy robocze.
To przekrój żyły przewodzącej. Im większy przekrój, tym mniejsza rezystancja i zwykle większa dopuszczalna obciążalność prądowa (przy danych warunkach ułożenia). W PV większy przekrój pomaga ograniczyć spadek napięcia i nagrzewanie, szczególnie na dłuższych odcinkach.
Szukaj wskazówek: połączenie panel–regulator to DC, więc preferowane są przewody jednożyłowe (osobno "+" i "−") o odpowiednim przekroju. Odrzucaj przewody sygnałowe/telekomunikacyjne oraz typowe kable wielożyłowe kojarzone z instalacjami AC, jeśli pytanie dotyczy strony DC PV.
info

Około 46% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "Połączenie panel–regulator to obwód DC, dlatego stosuje się przewody jednożyłowe prowadzone osobno dla "+" i "−"."

Źródła:

  • PN-HD 60364 (Instalacje elektryczne niskiego napięcia) – wymagania dotyczące doboru i montażu przewodów w instalacjach
  • PN-EN 50618 – Kable elektryczne do systemów fotowoltaicznych (PV) – wymagania dla kabli DC w PV

Materiały:

  • PN-HD 60364 (wymagania dla instalacji elektrycznych niskiego napięcia)
  • PN-EN 50618 (wymagania dla kabli do systemów PV DC)
  • Instrukcje producentów regulatorów ładowania (dobór przekrojów i typów przewodów)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego