Przy łączeniu wykrojów z elastycznej dzianiny kluczowe są dwie cechy połączenia: (1) szew powinien wytrzymać rozciąganie podczas zakładania i noszenia, (2) krawędzie materiału powinny być zabezpieczone, aby nie ulegały deformacji i nie pruły się w użytkowaniu.
Dlatego poprawnym wyborem jest ścieg obrzucający. Taki ścieg jest kojarzony z maszynami typu overlock (owerlok) i w praktyce służy do jednoczesnego zszycia elementów oraz obrzucenia (zabezpieczenia) brzegów. W przypadku dzianin jest to szczególnie istotne, ponieważ dzianina ma pętelkową strukturę i "pracuje" w szwie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "stębnowym" – ścieg stębnowy jest podstawowym ściegiem do wielu tkanin, ale przy dzianinach może ograniczać rozciągliwość szwu; w efekcie szew może pękać przy naciąganiu lub powodować niepożądane marszczenie. Nie jest to typowy wybór do łączenia elastycznej dzianiny w prostych operacjach.
- "niewidocznym" – określenie "niewidoczny" odnosi się zwykle do technik wykończeniowych (np. podłożeń) i efektu estetycznego, a nie do standardowego, konstrukcyjnego łączenia wykrojów dzianin.
- "pokrywającym" – ścieg pokrywający (kojarzony z renderką) wykorzystuje się najczęściej do wykańczania brzegów i podłożeń (np. dół rękawa lub nogawki) oraz do estetycznych przeszyć; nie jest to podstawowy ścieg do typowego zszywania dwóch wykrojów w szwie konstrukcyjnym.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się dzianina elastyczna, szukaj rozwiązania, które daje elastyczny i zabezpieczony szew. Gdy pojawia się "podłożenie" lub "wykończenie dołu", wtedy częściej pasują ściegi wykończeniowe (np. pokrywające).
