W energetyce wiatrowej kluczowe są parametry wiatru, ponieważ wpływają na uzysk energii oraz bezpieczeństwo pracy turbiny. Do pomiaru prędkości wiatru stosuje się anemometr (np. czaszowy, śmigiełkowy, ultradźwiękowy). Wynik pomiaru prędkości jest wykorzystywany m.in. do oceny zasobów wiatru, sterowania pracą turbiny i podejmowania decyzji o odstawieniu urządzenia przy wietrze przekraczającym dopuszczalne wartości eksploatacyjne.
Odpowiedź "anemometr." jest poprawna, ponieważ jest to właściwy przyrząd kojarzony z pomiarami wiatru. W praktyce pomiary prędkości i kierunku wiatru często występują razem (np. na maszcie pomiarowym lub na gondoli turbiny), ale zwykle realizuje się je dwoma funkcjami/czujnikami: prędkość – anemometrem, kierunek – czujnikiem kierunku (wiatrowskazem). To właśnie takie zestawy pomiarowe bywają potocznie opisywane jako "pomiar kierunku i prędkości wiatru".
- "manometr." jest błędny, bo manometr służy do pomiaru ciśnienia (najczęściej nadciśnienia względem atmosfery) w instalacjach, a nie do pomiarów wiatru.
- "wakuometr." jest błędny, ponieważ wakuometr mierzy podciśnienie (ciśnienie niższe od atmosferycznego), typowo w układach próżniowych lub ssących.
- "rotametr." jest błędny, gdyż rotametr to przepływomierz objętościowy/masowy stosowany w rurociągach (ciecze/gazy w instalacji), a nie w swobodnym przepływie atmosferycznym.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się przyrządy do ciśnienia (manometr, wakuometr) lub do przepływu w rurze (rotametr), a pytanie dotyczy wiatru, najczęściej poprawnym wyborem jest przyrząd z grupy meteorologicznej, czyli anemometr.
