Bicie wrzeciona tokarki (najczęściej rozumiane jako bicie promieniowe/czołowe) jest odchyłką ruchu i położenia ujawniającą się w trakcie obrotu. Nie jest to po prostu "wymiar" do zmierzenia, lecz zmiana wskazania w funkcji kąta obrotu.
Do takich zadań stosuje się czujnik zegarowy, ponieważ:
- pozwala mierzyć bardzo małe przemieszczenia końcówki pomiarowej,
- pracuje jako przyrząd porównawczy — pokazuje różnicę względem ustawionego punktu odniesienia,
- łatwo go zamocować (np. na podstawie magnetycznej) i ustawić prostopadle do mierzonej powierzchni.
Pozostałe przyrządy nie są właściwe do oceny bicia:
- Macki zewnętrzne służą raczej do orientacyjnej kontroli wymiarów zewnętrznych lub przenoszenia wymiaru; nie dają odczytu małych zmian w sposób ciągły i nie są typowym narzędziem do pomiaru bicia.
- Suwmiarka uniwersalna jest przeznaczona do pomiaru długości/średnic/głębokości, ale nie do obserwacji niewielkich odchyłek podczas obrotu. Dodatkowo jej dokładność i sposób przykładania nie odpowiadają pomiarom runoutu.
- Średnicówka mikrometryczna służy do dokładnego pomiaru średnic wewnętrznych (otworów). Nawet jeśli wrzeciono ma elementy cylindryczne, średnicówka nie mierzy bicia jako odchyłki ruchu — mierzy wymiar otworu.
W praktyce warsztatowej czujnik zegarowy wykorzystuje się do diagnostyki stanu wrzeciona i łożysk oraz do oceny jakości ustawienia i mocowania elementów w uchwycie. Klucz na egzaminie: gdy pytanie dotyczy bicia, zwykle chodzi o czujnik (zegarowy lub podobny), a nie o przyrządy do pomiaru wymiarów.
