Lepkość opisuje, jak "gęsty w odczuciu" i jak bardzo oporny na płynięcie jest ciecz lub układ ciekły (np. roztwór, syrop, zawiesina). W praktyce laboratoryjnej i w kontroli jakości parametr ten wyznacza się przy użyciu wiskozymetru, czyli przyrządu przeznaczonego do pomiaru lepkości (w różnych konstrukcjach, zależnie od metody i rodzaju próbki).
Odpowiedź "wiskozymetr" jest poprawna, ponieważ jest to urządzenie, którego celem pomiarowym jest właśnie określanie lepkości – cechy istotnej m.in. dla stabilności, dozowania i powtarzalności właściwości postaci leku (np. syropów, kropli, żeli, zawiesin).
Pozostałe propozycje dotyczą innych wielkości fizycznych:
- Polarymetr wykorzystuje zjawisko skręcalności optycznej i służy do pomiaru kąta skręcenia płaszczyzny polaryzacji światła przez substancje optycznie czynne (np. niektóre cukry). To nie jest pomiar lepkości.
- Penetrometr mierzy stopień penetracji stożka/igły w badanym materiale, co jest używane do oceny konsystencji i twardości (często dla układów półstałych). Nie jest to bezpośredni pomiar lepkości cieczy.
- Piknometr to naczynie do wyznaczania gęstości (na podstawie masy znanej objętości). Gęstość i lepkość to różne właściwości i nie należy ich utożsamiać.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "lepkość", szukaj aparatury powiązanej z reologią i przepływem (wiskozymetr), a nie z gęstością (piknometr) czy optyką (polarymetr). Zawsze zwracaj uwagę, jaką wielkość fizyczną mierzy przyrząd.
