KWALIFIKACJA DRM8 - STYCZEŃ 2017

PYTANIE NR 20.
Do pomiaru płaskości piły, oprócz liniału długiego, liniału krótkiego i kredy, należy użyć
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Płaskość sprawdza się, przykładając liniał do powierzchni i oceniając prześwit między liniałem a badaną częścią.
Do pomiaru wielkości tego prześwitu służy szczelinomierz. Mikrometr i suwmiarka mierzą wymiary zewnętrzne/wewnętrzne, a metrówka nie daje wymaganej dokładności.

Pełne wyjaśnienie:

Przy kontroli płaskości (np. tarczy piły) typowa procedura warsztatowa polega na przyłożeniu liniału (długiego lub krótkiego – zależnie od miejsca pomiaru) do badanego elementu i sprawdzeniu, czy występują prześwity. Sama obserwacja "na oko" bywa niewystarczająca, dlatego prześwit (szczelinę) mierzy się zestawem płytek o znanej grubości.

Dlatego poprawną odpowiedzią jest "szczelinomierza". Szczelinomierz jest przeznaczony właśnie do oceny i pomiaru szczelin/prześwitów między dwiema powierzchniami, np. między liniałem a kontrolowaną powierzchnią. Umożliwia dobranie listka o takiej grubości, która wchodzi z lekkim oporem, co daje praktyczny i powtarzalny wynik.

Dlaczego pozostałe propozycje nie pasują?

  • "mikrometru" – służy głównie do bardzo dokładnego pomiaru wymiarów (np. średnic, grubości detalu) poprzez bezpośredni docisk szczęk/końców pomiarowych do mierzonego elementu. Nie jest narzędziem do oceny prześwitu pod liniałem, bo nie "wypełnia" szczeliny.
  • "suwmiarki" – jest uniwersalna do pomiarów długości/średnic/głębokości, ale standardowo nie mierzy małych prześwitów między liniałem a powierzchnią w sposób tak prosty i wiarygodny jak szczelinomierz. Próby "podkładania" końcówką suwmiarki są mało praktyczne i obarczone dużym błędem.
  • "metrówki" – to przyrząd do pomiaru długości o małej dokładności w porównaniu z wymaganiami kontroli płaskości. Nie pozwala określić wielkości szczeliny w setnych czy dziesiątych częściach milimetra.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się liniał i "płaskość", zwykle kluczowe jest słowo "prześwit/szczelina". Wtedy naturalnym doborem przyrządu jest szczelinomierz, bo mierzy grubość szczeliny, a nie wymiar elementu.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):

Szczelinomierz to zestaw płytek (listków) o znanej grubości, używany do pomiaru szczelin i prześwitów.

W warsztacie drzewnym pomaga np. ocenić prześwit między liniałem a kontrolowaną powierzchnią (kontrola płaskości), a także sprawdzić ustawienia i luzy w elementach maszyn.

Liniał przykłada się do kontrolowanej powierzchni w kilku kierunkach, a następnie sprawdza, czy występuje prześwit.

Wielkość prześwitu ocenia się przez wsuwanie listków szczelinomierza w miejsce szczeliny; grubość listka, który wchodzi z lekkim oporem, traktuje się jako wynik pomiaru.

Suwmiarka najlepiej nadaje się do pomiaru długości, średnic i głębokości, czyli wymiarów detalu.

Przy płaskości kluczowy jest prześwit pod liniałem, a tego suwmiarka nie mierzy wprost i wygodnie. Szczelinomierz jest do tego stworzony i daje bardziej powtarzalną ocenę.

Mikrometr mierzy grubości/średnice przez bezpośredni docisk elementów pomiarowych do detalu.

W kontroli płaskości liniał tworzy odniesienie, a mierzoną wielkością jest szczelina między liniałem a powierzchnią. Do takiej szczeliny mikrometr nie pasuje funkcjonalnie; właściwy jest szczelinomierz.

Płaskość tarczy piły warto kontrolować przed rozpoczęciem pracy, po zauważeniu pogorszenia jakości cięcia oraz po serwisie (np. ostrzeniu).

Odkształcenia mogą zwiększać opory cięcia, powodować bicie, hałas, przegrzewanie i gorszą jakość powierzchni, więc kontrola pomaga zapobiegać problemom.

Typowe objawy to gorsza jakość krawędzi, trudniejsze prowadzenie cięcia, niestabilna praca (bicie), wzrost temperatury i możliwe przypalenia materiału.

W praktyce warto wtedy wykonać kontrolę liniałem i zmierzyć prześwity szczelinomierzem, aby potwierdzić odkształcenie.

Częste błędy to zbyt mały docisk lub przekoszenie liniału, pomiar tylko w jednym kierunku oraz nieuwzględnienie zabrudzeń (żywica, pył) na liniale i powierzchni.

Wynik może być wtedy fałszywy. Przed pomiarem należy oczyścić powierzchnie i sprawdzać kilka przekrojów.

Tak, kreda bywa stosowana pomocniczo do zaznaczania miejsc styku lub obszarów, gdzie występuje nierówność.

Ułatwia to interpretację, gdzie pojawia się prześwit lub "wysokie" punkty. Sama kreda nie mierzy, ale wspiera ocenę i dokumentowanie kontroli podczas ustawiania lub diagnostyki.

Dobiera się go tak, aby obejmował spodziewane prześwity (od bardzo małych do większych), a listki miały czytelne oznaczenia grubości.

W praktyce liczy się możliwość dobrania pojedynczego listka lub zestawu listków oraz stan narzędzia (brak zadziorów, czystość), bo to wpływa na wiarygodność pomiaru.

Pomiar grubości dotyczy bezpośredniego wymiaru detalu i wykonuje się go np. suwmiarką lub mikrometrem.

Pomiar płaskości dotyczy odchyłki kształtu: sprawdza się, czy powierzchnia leży "w jednej płaszczyźnie". W praktyce mierzy się prześwit pod liniałem, czyli typowe zastosowanie szczelinomierza.

info

Statystycznie 58% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Eksperci podkreślają: "Płaskość sprawdza się, przykładając liniał do powierzchni i oceniając prześwit między liniałem a badaną częścią.Do pomiaru wielkości tego prześwitu służy szczelinomierz."

Źródła:

  • ISO 1101:2017, Geometrical product specifications (GPS) — Geometrical tolerancing — Tolerances of form, orientation, location and run-out
  • JCGM 200:2012, International vocabulary of metrology (VIM) — Basic and general concepts and associated terms

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z metrologii warsztatowej dla kierunków drzewnych (działy: liniały, szczelinomierze, kontrola odchyłek kształtu)
  • Instrukcje stanowiskowe i DTR maszyn do obróbki drewna (sekcje: kontrola narzędzi skrawających)
  • Normy i opracowania wprowadzające do tolerancji geometrycznych (płaskość jako cecha geometryczna)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego