Pomiar prędkości obrotowej elementu wirującego w układzie przedstawianym zwykle na schematach dydaktycznych opiera się na tym, że przy obracającym się obiekcie znajduje się czujnik, który generuje sygnał impulsowy zależny od liczby "zdarzeń" na obrót (np. zęby koła zębatego, otwory tarczy, metalowy znacznik).
Odpowiedź "indukcyjny" jest poprawna, ponieważ czujnik indukcyjny (zbliżeniowy) reaguje na obecność metalu w swoim polu i przy każdym przejściu zęba/znacznika zmienia stan wyjścia. Sterownik lub miernik może następnie:
- zliczać impulsy w określonym czasie i przeliczyć je na częstotliwość (Hz),
- albo mierzyć odstęp czasu między impulsami,
- a potem przeliczyć wynik na RPM (obr/min), znając liczbę impulsów na jeden obrót.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "temperatury" – czujnik temperatury mierzy temperaturę (np. termopara, PT100), nie wytwarza typowych impulsów zależnych od przejścia zęba czy znacznika. Może pośrednio wpływać na proces, ale nie służy do bezpośredniego pomiaru obrotów w taki sposób.
- "stroboskopowy" – stroboskop to metoda/przyrząd optyczny polegający na oświetlaniu obiektu błyskami i obserwacji "zamrożenia" ruchu. Nie jest to typowy czujnik montowany przy elemencie, który generuje sygnał impulsowy z koła zębatego.
- "ultradźwiękowy" – czujniki ultradźwiękowe najczęściej mierzą odległość (czas przelotu fali). W pomiarze RPM są nietypowe w porównaniu z indukcyjnymi, optycznymi lub enkoderami i nie odpowiadają klasycznemu rysunkowi z elementem metalowym przechodzącym przed czujnikiem.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli widać metalowe zęby/znacznik i czujnik bezkontaktowy "patrzący" na metal, najczęściej chodzi o czujnik indukcyjny (impulsy). Jeśli widać tarczę z otworami i nadajnik-odbiornik światła, częściej będzie to czujnik optyczny/enkoder.
