Zużycie gładzi średnicy wewnętrznej tulei cylindrowej ocenia się nie tylko przez "jedną wartość średnicy", ale przede wszystkim przez sprawdzenie, czy otwór nie stał się owalny (różne wyniki w dwóch prostopadłych kierunkach) lub stożkowaty (różne wyniki w górnej i dolnej strefie pracy). Do takiej kontroli w praktyce warsztatowej bardzo często stosuje się średnicówkę zegarową, ponieważ:
- jest przeznaczona do pomiarów średnic wewnętrznych,
- umożliwia szybkie "przemiatanie" otworu i znalezienie minimalnego/maksymalnego wskazania,
- daje wygodny odczyt odchyłki na czujniku zegarowym (pomiary porównawcze), co ułatwia ocenę zużycia w kilku przekrojach.
Odpowiedź "mikrometr wewnętrzny" może kojarzyć się z pomiarem średnic wewnętrznych i bywa używany, ale w wielu zadaniach warsztatowych gorzej sprawdza się do szybkiej oceny kształtu otworu w wielu punktach (jest wolniejszy i mniej "porównawczy" w pracy). Dlatego jako typowy przyrząd do oceny zużycia gładzi w tulei częściej wskazuje się średnicówkę zegarową.
Odpowiedź "suwmiarka uniwersalna" jest nieprawidłowa w kontekście oceny zużycia gładzi, bo pomiar średnicy wewnętrznej suwmiarką ma ograniczoną dokładność i powtarzalność; dodatkowo trudniej nią rzetelnie ocenić owalność i stożkowatość na wymaganym poziomie.
Odpowiedź "czujnik zegarowy z podstawką" również nie jest właściwa, ponieważ sam czujnik z podstawką służy do pomiaru przemieszczeń/odchyłek (np. bicia), a nie stanowi kompletnego przyrządu do pomiaru średnicy wewnętrznej. Dopiero odpowiednia konstrukcja średnicówki wykorzystuje czujnik zegarowy w układzie do pomiaru otworów.
Na egzaminie warto zapamiętać: zużycie gładzi = potrzeba sprawdzenia średnicy wewnętrznej w wielu miejscach i kierunkach, a do tego najlepiej pasuje przyrząd do otworów z odczytem porównawczym, czyli średnicówka zegarowa.
