Określenie "potrawy staropolskie" w edukacji gastronomicznej zwykle odnosi się do dań tradycyjnych, historycznie obecnych w kuchni polskiej, kojarzonych z dawną polską spiżarnią oraz technikami kuchni domowej i dworskiej.
Odpowiedź "krupnik, barszcz czerwony, bigos" jest poprawna, ponieważ wszystkie te potrawy są powszechnie rozpoznawane jako klasyczne dania kuchni polskiej:
- krupnik – tradycyjna zupa na kaszy, typowa dla dawnej kuchni,
- barszcz czerwony – zupa na burakach, obecna w polskiej tradycji kulinarnej,
- bigos – danie z kapusty (często z dodatkiem mięsa), silnie kojarzone z tradycją.
Zestaw "sałatka jarzynowa, kotlet schabowy" jest mniej trafny, bo choć są to dania popularne w Polsce, część z nich kojarzy się z kuchnią bardziej nowoczesną i codzienną (zwłaszcza sałatka jarzynowa w obecnej formie).
Zestaw "fasolka po bretońsku, kurczak pieczony" zawiera potrawy domowe, ale nazwa "po bretońsku" wskazuje na inspirację obcą, a pieczony kurczak jest potrawą bardzo ogólną (występuje w wielu kuchniach), więc jako para nie jest typowym przykładem "staropolszczyzny".
Zestaw "zupa pomidorowa, papryka faszerowana" także nie jest najlepszym wyborem: pomidorowa w formie znanej dziś jest szeroko rozpowszechnioną zupą współczesną, a papryka faszerowana kojarzy się raczej z kuchnią środkowo- i południowoeuropejską oraz nowszym repertuarem domowym.
Na egzaminie warto zwracać uwagę na to, czy pytanie dotyczy kuchni historycznej/tradycyjnej czy tylko "kuchni polskiej" ogólnie. Jeśli nie ma doprecyzowania, wybieraj zestaw z potrawami najsilniej utrwalonymi jako tradycyjne i regionalne.
