KWALIFIKACJA GIW13 - CZERWIEC 2019

PYTANIE NR 1.
Do prac szczególnie niebezpiecznych w górnictwie otworowym zalicza się prace związane z
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Za prace szczególnie niebezpieczne uznaje się te, które mają podwyższone ryzyko ciężkiego wypadku. Montaż i przemieszczanie wiertnic wiąże się m.in. z pracą ciężkim sprzętem, podnoszeniem ładunków i poruszaniem się w strefach zagrożenia. Pozostałe czynności są zwykle mniej wypadkogenne.

Pełne wyjaśnienie:

W praktyce BHP prace szczególnie niebezpieczne to takie, przy których prawdopodobieństwo zdarzenia oraz możliwe skutki (ciężkie obrażenia, wypadek śmiertelny, duże straty) są istotnie większe niż w typowych pracach operacyjnych. W górnictwie otworowym do tej grupy często zalicza się czynności, w których występują jednocześnie: ciężkie elementy konstrukcji, prace transportowe, podnoszenie i opuszczanie ładunków, praca w strefie działania maszyn oraz konieczność ścisłej koordynacji zespołu.

Dlatego odpowiedź "montażem i przemieszczaniem wiertnic" jest właściwa: są to prace o wysokim ryzyku wypadkowym (przygniecenie, uderzenie ładunkiem, upadek elementów, kolizje podczas relokacji, ryzyko niekontrolowanego ruchu maszyn). Zwykle wymagają one wydzielenia strefy niebezpiecznej, właściwego nadzoru, komunikacji oraz przestrzegania procedur dla prac transportowo-montażowych.

Odpowiedź "przygotowaniem płuczki wiertniczej" dotyczy czynności technologicznej ważnej dla procesu wiercenia, ale typowo jest to praca rutynowa, wykonywana w ustalonych warunkach organizacyjnych. Występują zagrożenia (np. chemiczne, mechaniczne), jednak nie jest to z definicji praca o tak wysokim ryzyku nagłego ciężkiego wypadku jak operacje montażowo-transportowe.

Odpowiedź "pomiarem krzywizny osi otworu" może wymagać specjalistycznego sprzętu i staranności, ale sama czynność pomiarowa nie musi spełniać kryteriów "szczególnej niebezpieczności" związanej z dużymi ładunkami, podnoszeniem i przemieszczaniem ciężkich konstrukcji. To typowy przykład mylenia złożoności technicznej z ryzykiem wypadkowym.

Odpowiedź "pobieraniem rdzeni i próbek geologicznych" jest elementem prac dokumentacyjnych i kontrolnych. Choć także wymaga przestrzegania BHP, najczęściej nie wiąże się z tak dużą skalą zagrożeń natychmiastowych jak montaż i relokacja wiertnicy.

Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o "prace szczególnie niebezpieczne" szukaj czynności, w których występują operacje dźwignicowe, transport ciężkich elementów, prace w strefie ruchu maszyn i konieczność koordynacji wielu osób.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To prace, przy których ryzyko ciężkiego wypadku jest podwyższone ze względu na warunki, sprzęt lub organizację robót. Zwykle wymagają dodatkowych zabezpieczeń, nadzoru, wydzielenia stref niebezpiecznych i ścisłego przestrzegania procedur BHP.
Ponieważ obejmuje operacje na ciężkich elementach, podnoszenie i przemieszczanie ładunków oraz pracę w strefie działania maszyn. Skutkiem błędu może być przygniecenie, uderzenie ładunkiem lub kolizja sprzętu, dlatego wymagane są szczególne środki organizacyjne i techniczne.
Najczęstsze to: kolizje i potrącenia w strefie ruchu, niekontrolowane przemieszczenie elementów, upadek ładunku, praca w pobliżu punktów podparcia i zaczepów oraz błędy komunikacji. Kluczowe są strefy niebezpieczne, sygnalizacja i nadzór.
Zwykle jest to praca rutynowa procesu wiercenia, ale nadal może nieść ryzyka (chemiczne, mechaniczne, poślizgnięcia). O tym, czy ma status "szczególnie niebezpiecznej", decydują kryteria przyjęte w przepisach i ocenie ryzyka, a nie sama ważność technologiczna.
"Trudna" oznacza skomplikowaną technologicznie lub wymagającą dokładności. "Szczególnie niebezpieczna" oznacza podwyższone ryzyko ciężkiego wypadku (np. operacje dźwignicowe, praca w strefach zagrożenia). Na egzaminie szukaj czynników wypadkowych, nie złożoności.
Gdy są wykonywane w warunkach zwiększonego zagrożenia: np. przy nieustabilizowanej organizacji stanowiska, w pobliżu pracy ciężkiego sprzętu, z ryzykiem upadku z wysokości lub gdy wymagają nietypowych operacji transportowych. Sama czynność pomiarowa nie zawsze spełnia te kryteria.
Typowo stosuje się: wyznaczenie kierującego pracami, odprawę BHP, instruktaż i podział ról, wydzielenie strefy niebezpiecznej, zakaz przebywania osób postronnych, kontrolę łączności i sygnałów oraz uzgodnienie kolejności czynności montażowych.
Częsty błąd to wybór czynności "bardziej fachowej" (np. pomiarów) zamiast tej o najwyższym ryzyku wypadku. Inny błąd to ignorowanie prac transportowo-montażowych jako rutyny. Pomaga zasada: jeśli jest ciężki ładunek i strefa ruchu maszyn, rośnie "szczególna" niebezpieczność.
Tak, ale najczęściej jest to praca o innym profilu zagrożeń niż montaż/relokacja wiertnicy. Występują m.in. ryzyka mechaniczne i organizacyjne, jednak zwykle nie ma tak dużej ekspozycji na operacje dźwignicowe i przemieszczanie ciężkich konstrukcji.
Ucz się przez przykłady i czynniki ryzyka: operacje podnoszenia, transport, prace na wysokości, prace w strefie maszyn. Twórz krótką listę skojarzeń "kiedy rośnie ryzyko ciężkiego wypadku". Pomaga też przegląd instrukcji BHP i procedur zakładowych.
info

Statystycznie 49% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Według specjalistów z branży: "Za prace szczególnie niebezpieczne uznaje się te, które mają podwyższone ryzyko ciężkiego wypadku."

Materiały:

  • Instrukcje BHP i instrukcje stanowiskowe dla prac montażowo-transportowych na wiertni
  • Materiały szkoleniowe z oceny ryzyka zawodowego w górnictwie otworowym
  • DTR/Instrukcje producenta dotyczące montażu i relokacji wiertnic oraz urządzeń dźwignicowych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego