Probówka z EDTA (najczęściej sól potasowa EDTA) zawiera antykoagulant, czyli substancję zapobiegającą krzepnięciu krwi. Dzięki temu uzyskuje się krew pełną z zachowaną morfologią komórek krwi, co jest kluczowe w badaniach hematologicznych.
Odpowiedź "hemoglobiny" jest poprawna, ponieważ hemoglobina jest jednym z podstawowych parametrów ocenianych w badaniu hematologicznym (np. w ramach analizatora hematologicznego wraz z RBC, HCT, MCV, MCHC). Takie oznaczenia wykonuje się właśnie z krwi pełnej zabezpieczonej EDTA, aby nie doszło do powstania skrzepu i zniszczenia elementów morfotycznych.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo dotyczą typowych parametrów biochemicznych, które standardowo oznacza się z surowicy (po wykrzepieniu) albo z osocza uzyskanego w probówce z innym dodatkiem niż EDTA:
- "glukozy" – w praktyce wymaga materiału odpowiedniego dla biochemii; kluczowe jest też szybkie oddzielenie surowicy/osocza od krwinek, bo komórki zużywają glukozę i wynik może zaniżać się w czasie.
- "żelaza" – to oznaczenie biochemiczne; dobór niewłaściwego materiału lub dodatku może wpływać na wynik przez interferencje analityczne.
- "mocznika" – również parametr biochemiczny, rutynowo oznaczany z surowicy lub osocza zgodnie z wytycznymi laboratorium.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy morfologii krwi, rozmazu, parametrów krwinek lub hemoglobiny, myśl o EDTA. Jeśli dotyczy "chemii krwi" (enzymy, metabolity, pierwiastki), najczęściej wybiera się surowicę/osocze i inne probówki niż EDTA – zawsze zgodnie z procedurą laboratorium.
