W fluoryzacji kontaktowej metodą Knutsona stosuje się roztwór fluorku sodu (NaF) o stężeniu 2%. Jest to klasyczna technika profilaktyki próchnicy, w której po oczyszczeniu zębów z płytki nazębnej wykonuje się izolację i osuszenie, a następnie nanosi roztwór NaF (np. wacikiem lub pędzelkiem) na określony czas. Celem jest dostarczenie jonów fluorkowych do szkliwa, co sprzyja zwiększeniu odporności na działanie kwasów i wspiera procesy remineralizacji.
Dlaczego nie pozostałe odpowiedzi?
- 1% – takie stężenie może kojarzyć się z innymi preparatami fluorkowymi (np. niektórymi piankami/żelami), ale nie jest typowe dla klasycznej metody Knutsona opisanej jako 2% roztwór NaF.
- 0,5% – to stężenie jest zbyt niskie jak na profesjonalny schemat metody Knutsona i łatwo je pomylić z innymi formami profilaktyki, szczególnie gdy student kieruje się intuicją "im mniej, tym bezpieczniej".
- 0,02% – to bardzo niskie stężenie, charakterystyczne raczej dla produktów codziennego użytku lub rozcieńczeń, a nie dla zabiegu gabinetowego o określonej technice i celu. Wybór tej wartości zwykle wynika z pomylenia profilaktyki domowej z procedurą profesjonalną.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać metodę Knutsona jako: "Knutson = 2% NaF, aplikacja kontaktowa w gabinecie". Pozwala to szybko odróżnić ją od metod płukankowych i preparatów o innych stężeniach.
