Kontrola pochylenia toru (w praktyce rozumiana jako kontrola geometrii w przekroju poprzecznym, np. przechyłki) wymaga pomiaru wielkości geometrycznych z określoną dokładnością oraz odniesienia do przyjętego układu (poziom, kierunek, osie). Do takich zadań wykorzystuje się instrumenty pomiarowe stosowane w geodezji i pomiarach inżynieryjnych, ponieważ pozwalają one na wykonanie odczytów i obliczeń zgodnie z przyjętą metodą pomiaru.
Węgielnica jest narzędziem warsztatowym przeznaczonym głównie do sprawdzania i wyznaczania kąta prostego oraz prostych prac traserskich. Nie zapewnia typowych funkcji pomiarowych potrzebnych przy ocenie pochylenia toru (brak odpowiedniej metody odniesienia, brak możliwości wiarygodnego pomiaru wymaganych parametrów toru w sposób zgodny z praktyką pomiarową).
- Niwelator – jest instrumentem geodezyjnym służącym do wyznaczania różnic wysokości oraz pracy z poziomą linią celową. Może być elementem metody kontroli, gdy pochylenie/relacje wysokościowe rozpatruje się poprzez pomiar różnic wysokości między punktami odniesienia.
- Teodolit – umożliwia pomiar kątów. Może być wykorzystany w zadaniach związanych z geometrią (w tym kontrolą zależności kątowych/ustawień), zależnie od przyjętej procedury pomiarowej.
- Tachimetr – łączy funkcje pomiaru kątów i odległości, dzięki czemu pozwala na wyznaczanie położenia punktów i parametrów geometrycznych w terenie w sposób bardziej kompleksowy.
- Węgielnica – mimo że "kojarzy się z kątem", nie jest instrumentem geodezyjnym do kontroli pochylenia toru i nie daje podstaw do wykonania wiarygodnej kontroli w standardzie robót kolejowych.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą zasadę: jeśli zadanie dotyczy kontroli parametrów geometrycznych toru, właściwe odpowiedzi zwykle odnoszą się do instrumentów pomiarowych (geodezyjnych), a nie do narzędzi warsztatowych do prostych sprawdzeń kątów.
