Ekstrakcja to proces przenoszenia oznaczanych składników (analitów) z jednej fazy do drugiej, najczęściej z ciała stałego do rozpuszczalnika. Do takiej operacji w laboratoriach chemicznych bardzo często wykorzystuje się aparat Soxhleta, który umożliwia ekstrakcję ciągłą: rozpuszczalnik jest ogrzewany, paruje, następnie skrapla się i wielokrotnie przepłukuje próbkę umieszczoną w gilzie, co zwiększa wydajność wymywania składników.
Dlatego odpowiedź "aparat Soxhleta" jest właściwa: jest to klasyczna aparatura przeznaczona właśnie do ekstrakcji, szczególnie wtedy, gdy zależy nam na wielokrotnym kontakcie próbki z "świeżym" rozpuszczalnikiem bez ręcznego powtarzania operacji.
Pozostałe propozycje dotyczą innych czynności:
- "kolba ssawkowa" jest elementem zestawu do filtracji próżniowej (odbiór przesączu, współpraca z lejkiem Büchnera/Hirscha), a nie samodzielnym urządzeniem do ekstrakcji.
- "pompa próżniowa" wytwarza podciśnienie, używane np. do filtracji lub odparowywania w obniżonym ciśnieniu, ale nie stanowi aparatu do ekstrakcji w sensie klasycznej ekstrakcji Soxhletowskiej.
- "aparat Kippa" służy do otrzymywania gazów w wyniku reakcji (np. przez kontakt reagenta stałego z kwasem), co jest innym procesem niż ekstrakcja.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się sprzęt kojarzony z próżnią, zwykle dotyczy to filtracji lub odparowania, natomiast nazwa "Soxhlet" jest silnie powiązana z etapem przygotowania próbki poprzez ekstrakcję składników rozpuszczalnych w danym rozpuszczalniku.
