KWALIFIKACJA DRM1 - CZERWIEC 2015

PYTANIE NR 12.
Do ręcznego korowania wikliny służą
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Korowanie to ręczne zdejmowanie kory z prętów wiklinowych. Do tej czynności stosuje się kleszcze (narzędzie do chwytania i ściągania kory), a nie nożyce do cięcia, ogólne zaciski ani korowarki rozumiane jako urządzenia/mechanizmy. Dlatego poprawna jest odpowiedź "kleszcze".

Pełne wyjaśnienie:

Korowanie wikliny polega na usunięciu warstwy kory z prętów (zwykle po odpowiednim przygotowaniu surowca), aby uzyskać czysty, jednolity materiał do dalszej obróbki i plecenia. W wersji ręcznej kluczowe jest narzędzie, które pozwala pewnie chwycić pręt i ściągnąć korę kontrolowanym ruchem, bez przypadkowego przecinania materiału.

Odpowiedź "kleszcze" jest poprawna, ponieważ kleszcze do korowania są narzędziem ręcznym przeznaczonym do mechanicznego zdejmowania kory. Działają przez zacisk i prowadzenie pręta w taki sposób, aby kora odchodziła od drewna, a sam pręt nie był niepotrzebnie uszkadzany.

Pozostałe odpowiedzi nie pasują do tej czynności:

  • "nożyce" są typowo narzędziem tnącym. Służą do skracania lub przycinania, a nie do zdejmowania kory z powierzchni pręta na długości.
  • "zaciski" to określenie ogólne (kojarzone np. z unieruchamianiem elementów). Sam "zacisk" nie opisuje narzędzia dedykowanego do ściągania kory i nie wskazuje właściwej funkcji technologicznej.
  • "korowarki" mogą kojarzyć się z korowaniem, ale w praktyce nazwa ta bywa odnoszona do urządzeń/rozwiązań mechanicznych. Pytanie dotyczy ręcznego korowania, więc właściwą odpowiedzią jest typowe narzędzie ręczne, czyli kleszcze.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się określenie procesu (np. korowanie), spróbuj dopasować narzędzie po mechanizmie działania: czy ma ciąć, zaciskać, czy zdejmować warstwę z powierzchni. To pomaga uniknąć mylenia narzędzi o podobnych nazwach.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Korowanie wikliny to usuwanie (ściąganie) kory z prętów wiklinowych, aby uzyskać czysty materiał do dalszej obróbki i plecenia. W praktyce wpływa na wygląd wyrobu (kolor, gładkość) oraz ułatwia kolejne operacje, bo pręt ma bardziej jednolitą powierzchnię.
Do ręcznego korowania stosuje się kleszcze przeznaczone do ściągania kory. Dobre dopasowanie narzędzia zapewnia pewny chwyt i kontrolę ruchu, tak aby zdjąć korę bez nadmiernego nacinania lub łamania pręta.
Nożyce są narzędziem tnącym, więc ich podstawową funkcją jest skracanie lub przycinanie materiału. Korowanie to zdejmowanie warstwy z powierzchni na długości pręta, a nie cięcie. Użycie nożyc prowadziłoby do uszkodzeń i strat materiału.
Zaciski to pojęcie zbyt ogólne: zwykle służą do unieruchamiania lub docisku elementów, a nie do kontrolowanego zdejmowania kory. W korowaniu potrzebny jest odpowiedni kształt i prowadzenie pręta, które zapewniają kleszcze przeznaczone do tej czynności.
Korowanie wykonuje się na etapie przygotowania surowca przed właściwym wyrobem (pleceniem), gdy celem jest uzyskanie prętów o oczyszczonej powierzchni. Dokładne miejsce w kolejności prac zależy od technologii i rodzaju surowca, ale zawsze poprzedza ono estetyczne wykończenie wyrobu.
Najważniejszy sygnał to sformułowanie "ręcznego …". Wtedy wybierasz narzędzie, które działa siłą rąk (np. kleszcze), a nie urządzenie z napędem. Na egzaminie to częsta pułapka: nazwa podobna do procesu może sugerować maszynę, ale kluczowy jest przymiotnik.
Typowe błędy to: wybór narzędzia "bo brzmi podobnie" do czynności (np. "korowarka" zamiast kleszczy), mylenie narzędzi tnących z narzędziami do zdejmowania warstwy, oraz wybieranie pojęć zbyt ogólnych ("zaciski") zamiast nazw narzędzi dedykowanych.
Prawidłowe korowanie poprawia estetykę (bardziej jednolity kolor i faktura), ułatwia dalsze gięcie i plecenie, a także może ograniczyć ryzyko zadziorów i nierówności na powierzchni. W rezultacie wyrób jest przyjemniejszy w dotyku i wygląda bardziej profesjonalnie.
Kleszcze do korowania są dobierane pod kątem pracy na prętach: mają konstrukcję umożliwiającą chwyt i prowadzenie pręta tak, by kora odchodziła. W nauce egzaminacyjnej skup się na funkcji: narzędzie ma "ściągać" korę, a nie ciąć lub zgniatać materiał.
Skuteczne jest łączenie nazwy z czynnością i ruchem ręki: korowanie → ściąganie kory → kleszcze. Pomaga też tworzenie fiszek (nazwa–zastosowanie), oglądanie zdjęć narzędzi oraz krótkie testy porównawcze: które narzędzie tnie, które zaciska, a które usuwa warstwę z powierzchni.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 70% zdających egzamin. średnio łatwe

Eksperci podkreślają: "Korowanie to ręczne zdejmowanie kory z prętów wiklinowych."

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty do nauki plecionkarstwa (działy: przygotowanie surowca, narzędzia ręczne)
  • Instrukcje pracowniane/stanowiskowe dotyczące przygotowania wikliny (korowanie, sortowanie, moczenie)
  • Albumy/atlasy narzędzi plecionkarskich z opisem zastosowań

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego