Rośliny cieniolubne (w praktyce ogrodniczej często rozumiane jako rośliny dobrze rosnące w cieniu lub półcieniu) to takie, które zachowują dobrą kondycję przy ograniczonym dostępie światła, np. w pobliżu północnych elewacji, pod koronami drzew czy w wąskich przejściach między budynkami.
Odpowiedź "barwinek pospolity i dąbrówka rozłogowa" jest właściwa, ponieważ oba gatunki są powszechnie wykorzystywane jako rośliny okrywowe na stanowiska zacienione lub półcieniste. Tworzą zwarte kobierce, co dodatkowo ogranicza zachwaszczenie i parowanie wody z gleby.
Pozostałe propozycje są niepoprawne, bo zawierają rośliny kojarzone głównie ze stanowiskami słonecznymi:
- "goździk pierzasty i jeżówka purpurowa" – to rośliny, które zwykle wymagają dużo słońca do obfitego kwitnienia; w cieniu rosną słabiej i tracą walory dekoracyjne.
- "aster gawędka i dąbrówka rozłogowa" – choć dąbrówka jest dobrym wyborem do cienia/półcienia, zestaw jest błędny, bo aster gawędka jest rośliną preferującą stanowiska dobrze oświetlone.
- "mak kalifornijski i miłek wiosenny" – to gatunki związane raczej z miejscami nasłonecznionymi; w cieniu będą kwitły znacznie słabiej lub mogą zamierać.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o cień warto zapamiętać typowe rośliny okrywowe do miejsc zacienionych (np. barwinek, dąbrówka). Gdy w odpowiedzi pojawiają się rośliny preriowe, skalniakowe lub "stepowe", najczęściej oznacza to preferencję słońca.
