KWALIFIKACJA MED1 - STYCZEŃ 2020

Kluczowe w tym pytaniu jest kryterium ruchomości uzupełnienia protetycznego. Uzupełnienia ruchome to takie, które pacjent może samodzielnie wyjmować z jamy ustnej (np. do higieny, na noc – zależnie od zaleceń). Uzupełnienia stałe są trwale osadzone (cementowane lub adhezyjnie przyklejane) i pacjent nie powinien ich zdejmować.

• "Proteza nakładkowa" należy do uzupełnień ruchomych. Jest to proteza wyjmowana, której utrzymanie i stabilizacja mogą wykorzystywać zachowane korzenie/zęby lub elementy retencyjne. Z perspektywy asysty oznacza to m.in. inne zalecenia higieniczne (czyszczenie protezy poza jamą ustną, pojemnik na protezę, instruktaż użytkowania).
• "Wkład koronowo-korzeniowy" jest elementem odbudowy zęba stosowanym w pracach stałych – umieszcza się go w kanale korzeniowym i stanowi podbudowę pod koronę. Nie jest to praca wyjmowana przez pacjenta.
• "Odbudowa protetyczna typu inlay" to uzupełnienie stałe wykonywane w laboratorium (lub cyfrowo) i następnie cementowane/wiązane w ubytku zęba. Pacjent nie może jej wyjąć jak protezy.
• "Most adhezyjny na włóknie szklanym" również jest uzupełnieniem stałym – mocuje się go do zębów filarowych techniką adhezyjną. Mimo że bywa postrzegany jako "mniej inwazyjny", nadal nie jest to uzupełnienie ruchome.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się terminy typu wkład, inlay lub most, najczęściej dotyczą one prac stałych. Słowo proteza bardzo często wiąże się z pracą ruchomą, ale zawsze warto sprawdzić, czy chodzi o protezę wyjmowaną.