Kotły fluidalne cyrkulacyjne (CFB) są projektowane z myślą o spalaniu paliw stałych o gorszej jakości, czyli takich, które mają:
- niską wartość opałową (trudniej utrzymać stabilny proces spalania),
- wysoką zawartość popiołu (większe obciążenie układów odpopielania i ryzyko problemów eksploatacyjnych),
- zawartość siarki (potrzeba ograniczania emisji związków siarki).
W technologii CFB paliwo znajduje się w intensywnie mieszanym złożu, a cząstki stałe krążą w obiegu (cyrkulują) pomiędzy komorą spalania a układem separacji. Taki układ sprzyja dobremu dopaleniu paliwa oraz stabilności procesu nawet wtedy, gdy paliwo ma zmienną granulację i parametry. Dodatkowo w spalaniu fluidalnym często wykorzystuje się sorbenty (np. wapienne), co pozwala ograniczać skutki obecności siarki już na etapie spalania.
Odpowiedź "parowe La Monta" nie opisuje technologii przeznaczonej typowo do spalania paliw niskokalorycznych i silnie popielnych; jest to określenie konstrukcyjne/układowe, które nie stanowi wprost rozwiązania problemu jakości paliwa. Podobnie "przepływowe Bensona" odnosi się do koncepcji kotła przepływowego (once-through), kojarzonej z innymi wymaganiami pracy (np. warunki nadkrytyczne), a nie z preferencją dla paliw o dużej zawartości popiołu i siarki. Z kolei "wodnorurkowe sekcyjne" to opis ogólnego typu konstrukcji, który sam w sobie nie przesądza o przydatności do spalania paliw niskokalorycznych i zasiarczonych.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą zasadę: gdy w treści pojawiają się jednocześnie niska kaloryczność, dużo popiołu i siarka, najbardziej charakterystyczną odpowiedzią jest spalanie fluidalne (zwłaszcza CFB), bo ta technologia jest kojarzona z tolerancją na gorsze paliwa i możliwością ograniczania problemów emisyjnych.
