W pytaniu decydujące jest wskazanie, że elektroniczny zapis historii choroby pacjenta pierwszorazowego ma być sporządzony z użyciem czytnika. Oznacza to, że dane pacjenta mają zostać pozyskane z nośnika elektronicznego w sposób automatyczny, a nie przepisane ręcznie.
Odpowiedź "kartę ubezpieczenia zdrowotnego NFZ" jest właściwa, ponieważ w praktyce placówek medycznych i gabinetów stomatologicznych czytniki kart są kojarzone z odczytem danych ubezpieczeniowych i identyfikacyjnych pacjenta w celu usprawnienia rejestracji oraz weryfikacji prawa do świadczeń finansowanych ze środków publicznych. Taki odczyt umożliwia szybkie wprowadzenie danych do systemu prowadzącego dokumentację elektroniczną.
Pozostałe propozycje są nieadekwatne do warunku "czytnika":
- "dowód osobisty" – służy do potwierdzenia tożsamości, ale samo okazanie dokumentu zwykle wiąże się z ręcznym przepisaniem danych; pytanie dotyczy użycia czytnika jako metody pozyskania danych.
- "książeczkę zdrowia" – jest dokumentem papierowym i nie jest typowo przystosowana do elektronicznego odczytu przez czytnik w procesie rejestracji.
- "paszport" – jest dokumentem tożsamości, jednak w realiach rejestracji świadczeń finansowanych ze środków publicznych kluczowa jest poprawna identyfikacja pacjenta i powiązanie z danymi ubezpieczeniowymi, a paszport nie jest standardowym nośnikiem do takiego odczytu w gabinetach.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "czytnik", szukaj odpowiedzi odnoszącej się do odczytu elektronicznego (karta), a nie do dokumentu okazywanego wyłącznie "do wglądu" (dowód/paszport) czy do dokumentu papierowego.
