Środki ochrony zbiorowej to takie rozwiązania techniczne lub organizacyjne, które zmniejszają zagrożenie u źródła albo w środowisku pracy i jednocześnie chronią wiele osób naraz, bez konieczności zakładania ich przez każdego pracownika. W realiach górnictwa podziemnego typowym przykładem jest instalacja odpylająca: jej zadaniem jest obniżenie stężenia pyłu w powietrzu w rejonie robót (np. przez odsysanie i separację pyłu), a efekt działania odczuwa każdy, kto przebywa w danym wyrobisku.
Odpowiedź "instalację odpylającą." jest poprawna, ponieważ spełnia kluczowe kryteria ochrony zbiorowej: działa w przestrzeni roboczej, nie jest przypisana do jednej osoby i ogranicza narażenie całej załogi na czynnik szkodliwy, jakim jest pył.
Pozostałe propozycje dotyczą środków ochrony indywidualnej lub sprzętu osobistego:
- "pochłaniacze typu POG." – to elementy przeznaczone do używania przez konkretną osobę (część sprzętu ochronnego układu oddechowego), więc nie stanowią zabezpieczenia środowiska pracy.
- "aparaty ucieczkowe." – są sprzętem ratunkowym/awaryjnym przypisanym do pracownika na wypadek zagrożenia; nie redukują samego zagrożenia w wyrobisku, tylko umożliwiają indywidualne przetrwanie/ucieczkę.
- "półmaski filtrujące." – to klasyczny środek ochrony indywidualnej, chroniący drogi oddechowe osoby, która ją założy; nie poprawia jakości powietrza dla innych.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli środek jest instalacją/urządzeniem wbudowanym w środowisko pracy (np. odpylanie, wentylowanie, osłony, obudowy), zwykle jest to ochrona zbiorowa. Jeśli natomiast jest to element "na człowieka" (maski, pochłaniacze, aparaty), najczęściej mówimy o ochronie indywidualnej.
