W praktyce automatyki przemysłowej sygnalizację położenia tłoka siłownika pneumatycznego realizuje się najczęściej przez zastosowanie magnesu w tłoku oraz czujnika magnetycznego montowanego na zewnątrz korpusu (w rowku montażowym). Taki czujnik może być wykonany jako kontaktron (reed) lub czujnik Halla. Gdy tłok dojeżdża do określonego miejsca, pole magnetyczne magnesu uaktywnia czujnik i uzyskujemy sygnał dwustanowy potrzebny np. do sterowania sekwencją w PLC.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź: magnetyczny?
Bo pozwala wykryć położenie elementu znajdującego się wewnątrz siłownika bez mechanicznego kontaktu, a konstrukcja wielu siłowników jest przygotowana pod taki sposób detekcji (magnes w tłoku + miejsce na czujnik na korpusie).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Indukcyjny – wykrywa obecność metalu w zasięgu pola elektromagnetycznego czujnika. W typowej aplikacji siłownika tłok jest schowany w cylindrze, a sam fakt, że tłok zawiera elementy metalowe, nie oznacza jeszcze poprawnej i pewnej detekcji przez ściankę oraz w wymaganym punkcie pracy.
- Pojemnościowy – reaguje na zmianę pojemności (pole elektryczne), jest wrażliwy na warunki środowiskowe i zwykle stosuje się go do detekcji materiałów (także niemetali) z zewnątrz. Nie jest standardowym rozwiązaniem do krańcowego położenia tłoka w siłowniku.
- Ultradźwiękowy – służy głównie do pomiaru odległości/poziomu lub wykrywania obiektu w pewnym zakresie. To rozwiązanie byłoby nadmiarowe i nietypowe do prostej sygnalizacji krańcowej siłownika, a ponadto wymaga "widoczności" akustycznej obiektu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w zadaniu o siłowniku pojawia się sugestia magnesu w tłoku (symbol/oznaczenie na rysunku), niemal zawsze chodzi o czujnik magnetyczny (reed/Hall) montowany na siłowniku, a nie o klasyczne czujniki zbliżeniowe do detekcji elementów na taśmie.
