W żakiecie wełnianym szwy są narażone na stosunkowo duże obciążenia: ruchy ramion, tarcie w okolicy pach i boków, naprężenia w miejscach dopasowania oraz wielokrotne prasowanie podczas produkcji i późniejszej pielęgnacji. Dlatego w technologii szycia odzieży wierzchniej dobiera się nici, które zapewniają trwały, odporny na użytkowanie szew.
Odpowiedź "poliestrowe" jest trafna, ponieważ nici poliestrowe są powszechnie stosowane jako nici szwalnicze do szycia maszynowego w odzieży o podwyższonych wymaganiach użytkowych. W praktyce ceni się je za dobrą wytrzymałość, odporność na ścieranie i stabilność szwu w typowych warunkach eksploatacji odzieży.
Pozostałe odpowiedzi są mniej właściwe w tym ujęciu:
- "bawełniane" – mogą być używane w niektórych wyrobach, ale w żakiecie z wełny często oczekuje się większej trwałości szwu. W dodatku wybór nici bawełnianych bywa uzależniony od konkretnej technologii, grubości tkaniny i wymagań jakościowych.
- "jedwabne — żyłkę" – taka odpowiedź sugeruje dobór materiału w sposób nietypowy dla standardowego szycia żakietu. "Żyłka" kojarzy się raczej ze specjalistycznymi zastosowaniami, a nie z klasycznym szyciem odzieży wełnianej.
- "jedwabne — greżę" – jedwab bywa wykorzystywany w wąskich, specyficznych zastosowaniach, natomiast jako ogólna rekomendacja do szycia żakietu wełnianego jest mniej typowy niż poliester.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy odzieży wierzchniej (żakiet, marynarka, płaszcz), w pierwszej kolejności rozważ nici zapewniające wysoką trwałość szwu. Dopiero potem analizuj wyjątki wynikające z projektu, efektu dekoracyjnego lub specjalnej technologii.
