Paląca się jednostka centralna komputera, której nie odłączono od sieci, to sytuacja podwyższonego ryzyka: oprócz samego pożaru występuje zagrożenie porażeniem prądem. Dlatego kluczowy jest dobór gaśnicy, której środek gaśniczy nie przewodzi prądu oraz która ma dopuszczenie do gaszenia urządzeń pod napięciem (w praktyce często oznaczane literą "E" na etykiecie).
Odpowiedź "B, C i E" jest właściwa, ponieważ typowo zalecane do elektroniki środki (gaśnice śniegowe CO2 oraz część gaśnic proszkowych) są klasyfikowane jako skuteczne dla pożarów klasy B (ciecze palne) i klasy C (gazy), a dodatkowo mogą być stosowane przy urządzeniach pod napięciem, jeśli producent podaje dopuszczenie (np. do 1000 V). W środowisku IT CO2 bywa preferowane, bo nie pozostawia osadów.
Dlaczego pozostałe kombinacje są nieprawidłowe?
- "A, B i C" nie uwzględnia warunku urządzeń pod napięciem, który w tym pytaniu jest kluczowy dla bezpieczeństwa osoby gaszącej.
- "B, C i D" wskazuje na możliwość gaszenia metali ("D"), co nie pasuje do typowego pożaru sprzętu komputerowego oraz nie zastępuje wymogu dopuszczenia do pracy przy instalacji elektrycznej.
- "A, B i D" łączy klasy, które nie odpowiadają typowemu doborowi gaśnic do sprzętu IT pod napięciem, a dodatkowo nadal nie zawiera oznaczenia dla urządzeń elektrycznych.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o gaszenie sprzętu IT zawsze sprawdzaj dwa aspekty: rodzaj pożaru (klasy A–F) oraz informację z etykiety o dopuszczeniu do urządzeń pod napięciem. Gaśnice wodne i pianowe przy nieodłączonym zasilaniu są niebezpieczne, bo mogą przewodzić prąd.
