Reflektometr TDR (Time Domain Reflectometer) wysyła w przewód krótki impuls i obserwuje odbicia powstające na nieciągłościach impedancji (np. na uszkodzeniu, złym złączu, końcu kabla). Kursor na wykresie pozwala odczytać punkt na śladzie odpowiadający konkretnej odległości/czasowi.
Zwarcie pomiędzy żyłami w parze miedzianej a/b oznacza, że linia w tym miejscu jest obciążona impedancją bardzo małą (zbliżoną do zera). W TDR taki stan daje charakterystyczne odbicie właściwe dla "zbyt małej impedancji" względem impedancji falowej toru, dlatego punkt A odpowiada właśnie zwarciu między żyłami.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe:
- "Przerwę na końcu kabla" – koniec kabla bez terminacji lub przerwa to przypadek bardzo dużej impedancji (obciążenie "otwarte"). Odbicie ma inny charakter niż dla zwarcia; dodatkowo "na końcu kabla" jest stwierdzeniem szczególnym, a punkt A może dotyczyć dowolnego miejsca pośredniego.
- "Zwarcie do ziemi" – zwarcie jednej żyły do ziemi/ekranu jest innym przypadkiem niż zwarcie żyła–żyła. W praktyce interpretacja zależy też od trybu pomiaru (różnicowo między a i b albo względem masy). W pytaniu mowa o parze a/b, więc wskazanie dotyczy zwarcia między żyłami.
- "Przerwę na parze przewodów" – przerwa (rozwarcie) odpowiada wysokiej impedancji i jest przeciwieństwem zwarcia. TDR pozwala rozróżnić te stany po kształcie/znaku odbicia, dlatego ten wariant nie pasuje do punktu oznaczającego zwarcie.
Wskazówka egzaminacyjna: ucz się rozpoznawania uszkodzeń na śladach TDR przez skojarzenie "mała impedancja = zwarcie" oraz "duża impedancja = przerwa", a następnie zawsze łącz to z informacją, czy mierzysz między żyłami, czy względem ziemi.
