Indeks Barthel (skala Barthel) jest narzędziem oceny funkcjonalnej, które opisuje stopień samodzielności pacjenta w podstawowych czynnościach dnia codziennego (czynnościach samoobsługowych). W praktyce opieki nad osobą starszą pomaga określić, w jakim zakresie podopieczny wymaga wsparcia oraz jak zmienia się jego sprawność w czasie (np. po chorobie, zabiegu, upadku lub rehabilitacji).
Dlaczego poprawna jest odpowiedź "Barthel."? Ponieważ ta skala została zaprojektowana właśnie do oceny wykonywania codziennych czynności, takich jak m.in. jedzenie, higiena, ubieranie, korzystanie z toalety, przemieszczanie się oraz kontrola zwieraczy. Wynik skali jest użyteczny przy planowaniu opieki, ustalaniu priorytetów wsparcia i dokumentowaniu postępów lub pogorszenia.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Apgar." – to skala stosowana do oceny stanu noworodka bezpośrednio po urodzeniu (parametry adaptacji do życia pozamacicznego). Nie służy do oceny samoobsługi osoby starszej.
- "Sheldona." – ta nazwa nie jest powszechnie używana jako standardowa skala do oceny wydolności samoobsługowej w opiece geriatrycznej; wybór może wynikać z mylenia z innymi pojęciami medycznymi.
- "Douglasa." – również nie jest typowym, standardowym narzędziem do pomiaru samodzielności w ADL w kontekście opieki nad seniorem; może kojarzyć się z innymi terminami klinicznymi niezwiązanymi z samoobsługą.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się sformułowanie "wydolność samoobsługowa", "samodzielność" lub "czynności dnia codziennego", najczęściej chodzi o narzędzia oceny funkcjonalnej, a nie o skale stanu ogólnego czy skale specyficzne dla noworodków.
