Wyłącznik silnikowy (często łączący funkcję łączeniową i zabezpieczeniową) ma element nastawczy, którym ustawia się wartość prądu zadziałania zabezpieczenia przeciążeniowego. W wielu popularnych konstrukcjach nastawa jest realizowana przez śrubę nastawczą z podziałką (skalą prądową). Taki element jest projektowany do regulacji narzędziem o płaskim grocie, dlatego poprawna jest odpowiedź "wkrętaka płaskiego".
Odpowiedź "klucza imbusowego" jest błędna, ponieważ wymagałaby gniazda sześciokątnego (imbus). Jeśli na rysunku pokazano śrubę/pokrętło pod wkrętak płaski, użycie imbusu jest niemożliwe albo prowadzi do uszkodzenia elementu regulacyjnego.
Odpowiedź "szczypiec płaskich" jest nieprawidłowa z dwóch powodów: po pierwsze szczypce nie służą do wykonywania dokładnych nastaw na skali, po drugie chwytanie elementu nastawczego może go zdeformować (zniszczyć krawędzie, zwiększyć luz), co pogarsza powtarzalność ustawień.
Odpowiedź "klucza oczkowego" także nie pasuje do tej czynności, bo klucz oczkowy jest przeznaczony do nakrętek/łbów sześciokątnych o określonym rozmiarze. Element nastawy prądu w wyłączniku silnikowym zazwyczaj nie ma łba pod klucz oczkowy, tylko gniazdo pod wkrętak lub pokrętło.
Wskazówka egzaminacyjna: zwracaj uwagę, czy element nastawczy jest śrubą z nacięciem (wtedy wybiera się wkrętak), gniazdem sześciokątnym (imbus) czy nakrętką (klucz). W praktyce takie nastawy wykonuje się z zachowaniem zasad bezpieczeństwa (wyłączenie, zabezpieczenie przed załączeniem, sprawdzenie stanu układu).
