W naprawach murów obowiązuje zasada doboru materiału zgodnego z istniejącą konstrukcją. Jeżeli ściana jest wykonana z cegły pełnej, to ubytki (np. po uszkodzeniach, skuciach lub bruzdach) należy uzupełniać cegłami pełnymi. Ułatwia to prawidłowe przewiązanie z istniejącym murem, zachowanie grubości spoin, a także zbliżone parametry mechaniczne i zachowanie się przemurowanego miejsca w czasie eksploatacji.
Odpowiedź "cegieł pełnych" jest poprawna, bo dotyczy tego samego typu elementu murowego, z którego wykonano ścianę. To najbezpieczniejszy dobór w kontekście technologii robót murarskich: uzyskuje się kompatybilność wymiarów, podobną nośność lokalną i jednolite podłoże pod dalsze warstwy (np. tynk).
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe, bo wprowadzają inny rodzaj elementu niż w istniejącej ścianie:
- "cegieł dziurawek" – to element drążony; nawet jeśli jest ceramiczny, ma inną budowę i właściwości niż cegła pełna, więc nie jest typowym materiałem do wstawek w murze z cegły pełnej.
- "pustaków ceramicznych" – zwykle mają większe wymiary i inną geometrię, co utrudnia przewiązanie i zachowanie modułu muru; to inny system murowania.
- "bloczków gazobetonowych" – to materiał o odmiennej strukturze i właściwościach; jego zastosowanie w ubytku muru ceglanego prowadzi do niejednorodności i problemów wykonawczych.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o naprawy i uzupełnienia najpierw zidentyfikuj materiał istniejącego muru, a potem wybierz odpowiedź, która zapewnia największą zgodność materiałową i wymiarową z tym murem.
