Mączniak jabłoni jest chorobą, której objawy często dotyczą młodych przyrostów oraz pędów (zniekształcenia, zahamowanie wzrostu, charakterystyczny nalot). W praktyce ogrodniczej jednym z podstawowych, bezpośrednich działań ograniczających presję choroby jest cięcie sanitarne, czyli usuwanie i wynoszenie z sadu (oraz właściwa utylizacja) porażonych fragmentów.
Dlatego odpowiedź "wycinanie porażonych pędów" jest właściwa: usuwa tkanki, na których choroba się utrzymuje i z których może się dalej rozprzestrzeniać na nowe przyrosty. Jest to typowy przykład metody niechemicznej/profilaktycznej, która ma sens niezależnie od późniejszej ochrony.
Pozostałe propozycje są mniej trafne, bo odnoszą się do innych problemów lub nie działają przyczynowo:
- "usuwanie ubiegłorocznych mumii" jest kojarzone z ograniczaniem źródeł infekcji chorób owoców (zaschnięte owoce pozostające na drzewie), ale nie jest najbardziej bezpośrednim działaniem celowanym w mączniaka, który typowo wiąże się z porażeniem pędów i młodych tkanek.
- "zabezpieczanie ran farbą emulsyjną" to zabieg pielęgnacyjny po cięciu, mający znaczenie ochronne dla ran, ale sam w sobie nie stanowi zwalczania mączniaka i nie usuwa źródła infekcji.
- "niszczenie porażonych liści" bywa elementem higieny w uprawie, jednak w tym pytaniu nie jest najtrafniejszą odpowiedzią, bo kluczową, najbardziej bezpośrednią czynnością jest eliminacja porażonych pędów, na których choroba może się utrzymywać i porażać nowe przyrosty.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o "walkę bezpośrednią" często chodzi o działanie, które usuwa źródło infekcji lub przerywa cykl rozwojowy patogenu w najbardziej oczywistym miejscu występowania objawów (tu: pędy i młode przyrosty), a nie o zabiegi ogólne lub dotyczące innych chorób.
