Przy nakładzie 10 broszur kluczowym kryterium jest skala produkcji, a nie "największa możliwa maszyna". Taki nakład to typowa krótka seria, którą w praktyce realizuje się na urządzeniach cyfrowych przystosowanych do szybkiego przygotowania pracy i bieżącej obsługi przez operatora.
Odpowiedź "cyfrowa drukarka biurowa, która jest obsługiwana przez osobę" jest poprawna, ponieważ odpowiada realnemu scenariuszowi: druk niewielkiej liczby kompletów stron (format A5 wynika zwykle z układu stron i sposobu impozycji), a następnie wykonanie obróbki introligatorskiej odpowiedniej dla broszury (najczęściej składanie arkuszy i łączenie, zależnie od projektu). W druku cyfrowym przewagą przy małych nakładach jest szybkie uruchomienie i brak kosztownego przygotowania form.
Pozostałe typy urządzeń (alternatywy z rysunku) mogą być nieadekwatne, jeśli są przeznaczone do dużych wolumenów, wymagają dłuższego przezbrojenia, mają inny charakter pracy (np. linie stricte produkcyjne) albo nie są typowym wyborem do doraźnego wykonania kilku–kilkunastu kompletów. Częstym błędem jest założenie, że do każdej broszury potrzebne jest specjalistyczne rozwiązanie "produkcyjne", podczas gdy przy tak małym nakładzie ważniejsze są: dostępność sprzętu, szybkość realizacji oraz łatwość obsługi.
Na egzaminie warto pamiętać o prostym schemacie myślenia: mały nakład → druk cyfrowy krótko-seryjny/biurowy, duży nakład → rozwiązania stricte produkcyjne. Jeśli ilustracja przedstawia urządzenie obsługiwane bezpośrednio przez operatora, o biurowym charakterze, to zwykle będzie najlepszym wyborem do kilkunastu broszur.
