KWALIFIKACJA PGF5 - CZERWIEC 2018

PYTANIE NR 3.
Do wydrukowania wielobarwnego rysunku na bawełnianej torbie należy użyć
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Drukarka DTG jest przeznaczona do bezpośredniego nanoszenia wielobarwnego nadruku na tekstylia (np. bawełnę) przy użyciu atramentów tekstylnych. Drukarka 3D służy do wytwarzania obiektów przestrzennych, CtP do wykonywania form drukowych, a ploter solwentowy typowo do mediów rolowych, nie do bezpośredniego druku na torbach bawełnianych.

Pełne wyjaśnienie:

W przypadku wielobarwnego nadruku na bawełnianej torbie kluczowe jest dobranie technologii, która jest zaprojektowana do pracy z tekstyliami i zapewnia prawidłowe wiązanie barwnika z włóknem. Odpowiedź "drukarki DTG" jest właściwa, ponieważ DTG (direct-to-garment) umożliwia bezpośredni druk cyfrowy na tkaninie – w praktyce stosuje się atramenty przeznaczone do tekstyliów, a w zależności od rozwiązania także przygotowanie podłoża i utrwalanie nadruku.

Pozostałe urządzenia nie odpowiadają temu zastosowaniu:

  • "drukarka 3D" nie drukuje grafiki na płaskim podłożu w sensie poligraficznym, tylko wytwarza bryły z tworzywa/żywicy. To inna technologia i inny produkt końcowy.
  • "naświetlarka CtP" to urządzenie przygotowalni poligraficznej – służy do wykonywania form (np. płyt) do druku konwencjonalnego. Sama w sobie nie realizuje nadruku na torbie.
  • "ploter solwentowy" jest kojarzony z drukiem wielkoformatowym na materiałach rolowych (folie, banery). Nawet jeśli daje kolorowy wydruk, to typowo nie jest to bezpośredni druk na bawełnie; w praktyce wymagałoby to innych rozwiązań (np. transferu) i nie odpowiada prostemu doborowi "na torbę bawełnianą".

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się bawełna/odzież/torba i wielobarwny nadruk, najpierw rozważ technologie dedykowane tekstyliom (np. DTG) zamiast urządzeń z przygotowalni (CtP) czy z obszaru reklamy wielkoformatowej (solwent).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
DTG (direct-to-garment) to druk cyfrowy bezpośrednio na tkaninie, najczęściej na bawełnie. Używa się go do nadruków wielobarwnych, zdjęć i gradientów na koszulkach, torbach czy bluzach, gdy liczy się dobra jakość obrazu i opłacalność krótkich serii.
Najłatwiejszym i typowym podłożem jest bawełna lub tkaniny z wysoką zawartością bawełny. DTG wymaga stabilnego, chłonnego materiału, aby atrament dobrze się osadził. Przy innych składach (np. dużo poliestru) zwykle potrzebne są inne technologie lub specjalne rozwiązania.
CtP (computer-to-plate) to urządzenie przygotowalni, które wykonuje formy drukowe (np. płyty) do druku konwencjonalnego. Nie nanosi obrazu na produkt końcowy. Dlatego nie jest właściwą odpowiedzią, gdy pytanie dotyczy bezpośredniego wykonania nadruku na torbie.
Typowy ploter solwentowy jest projektowany do zadruku mediów rolowych (folie, banery) i pracy z atramentami do takich podłoży. Bezpośredni druk na bawełnie nie jest jego standardowym zastosowaniem. W praktyce częściej stosuje się wtedy inne technologie lub pośredni transfer.
DTG dotyczy obrazu 2D (grafika, kolor, nadruk) nanoszonego na materiał, np. tekstylia. Druk 3D dotyczy modelu przestrzennego i wytwarzania obiektu warstwami. Jeśli w treści jest "torba", "koszulka", "nadruk" – to zwykle obszar DTG, nie 3D.
DTG pozwala uzyskać dużo kolorów, przejścia tonalne i szczegóły bez przygotowywania form drukowych. To ułatwia realizację krótkich serii i personalizacji. W porównaniu z technikami wymagającymi form, start produkcji jest zwykle szybszy, a zmiana wzoru prostsza.
Częsty błąd to wybór urządzenia "od koloru" zamiast "od podłoża", np. mylenie plotera do folii z drukiem na tkaninie. Drugi błąd to mylenie etapów: CtP kojarzy się z drukiem, ale to przygotowalnia. Na egzaminie najpierw dopasuj technologię do materiału (bawełna).
Inne techniki wybiera się m.in. przy bardzo dużych nakładach, specyficznych tkaninach lub gdy wymagana jest inna odporność i efekt. W praktyce spotyka się rozwiązania pośrednie (transfer) albo technologie dedykowane innym składom materiału. Na egzaminie liczy się dopasowanie do opisu zadania.
Sygnały to: podłoże typu koszulka, torba bawełniana, bluza oraz sformułowania "nadruk", "wielobarwny rysunek", "grafika" na materiale. Jeśli nie ma informacji o folii czy papierze transferowym, najczęściej chodzi o rozwiązanie bezpośrednie, czyli DTG.
Ułóż sobie mapę: podłoże → technologia → urządzenie. Rozróżnij druk (DTG, UV, solwent) od przygotowalni (CtP) i od wytwarzania 3D. Ćwicz na krótkich opisach: "bawełna", "baner", "płyta drukowa" i dopasuj narzędzie do zastosowania.
info

Około 56% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Specjaliści zwracają uwagę: "Drukarka DTG jest przeznaczona do bezpośredniego nanoszenia wielobarwnego nadruku na tekstylia (np. bawełnę) przy użyciu atramentów tekstylnych."

Źródła:

  • Epson (Support/Knowledge Base): informacje o technologii DTG i zastosowaniach drukarek do odzieży/tekstyliów (strona produktowa/FAQ dla DTG), https://www.epson.eu/ (sekcja: Textile/DTG – odpowiednie podstrony), dostęp 2026-02-28
  • Kornit Digital: opis technologii direct-to-garment i jej zastosowań w nadruku na odzieży, https://www.kornit.com/ (sekcja: Technology/DTG), dostęp 2026-02-28
  • Wikipedia: "Direct-to-garment printing" – ogólny opis technologii DTG i jej przeznaczenia, https://en.wikipedia.org/wiki/Direct-to-garment_printing, dostęp 2026-02-28

Materiały:

  • Instrukcje producentów drukarek DTG (workflow, pretreatment, utrwalanie)
  • Materiały dydaktyczne o technikach druku na tekstyliach (DTG/DTF/solwent/UV)
  • Porównania technologii: druk bezpośredni na tkaninie vs druk na folii transferowej

Aktualizacja pytania: 03.04.2026



Aktualizacja pytania: 03.04.2026
📡 Brak połączenia internetowego