KWALIFIKACJA PGF4 + PGF5 - CZERWIEC 2014

PYTANIE NR 17.
Do wykonania 1 000 rozkładówjazdy w formacie A5 należy zastosować maszynę
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dobór technologii zależy od nakładu i wymaganej obróbki.
Przy ok. 1000 szt. prostego druku użytkowego często wybiera się druk cyfrowy (szybkie uruchomienie, brak form), a następnie urządzenie tnące do uzyskania formatu A5. Zestawy z sitodrukiem/offsetem lub nieadekwatnym typem krajarki nie pasują do typowego procesu.

Pełne wyjaśnienie:

W tym zadaniu sprawdzana jest umiejętność doboru technologii druku i obróbki do konkretnego wyrobu: 1000 egzemplarzy rozkładów jazdy w formacie A5. Kluczowe są dwa elementy: (1) technika drukowania dopasowana do nakładu oraz (2) sposób uzyskania formatu końcowego przez cięcie/formatowanie.

"drukującą cyfrową i ploter tnący." jest odpowiedzią właściwą w logice egzaminacyjnej, ponieważ druk cyfrowy dobrze sprawdza się w krótszych i średnich nakładach, gdy liczy się szybkie przygotowanie produkcji bez wykonywania form drukowych. Następnie konieczne jest przycięcie arkuszy do formatu A5, a ploter tnący jest urządzeniem pozwalającym realizować cięcie/rozkroje zgodnie z zaprogramowaną ścieżką, co bywa wykorzystywane w produkcji krótkoseryjnej i przy zróżnicowanych użytkach.

Dlaczego pozostałe propozycje są mniej trafne?

  • "offsetową i krajarkę trójnożową." – offset bywa wybierany przy większych nakładach i tam, gdzie opłacalność wynika z rozłożenia kosztów przygotowalni na dużą liczbę sztuk. Dodatkowo krajarka trójnożowa jest typowo kojarzona z obróbką bloków/broszur (przycinanie z trzech stron), a nie jako podstawowe narzędzie do rozkroju arkuszy na użytki A5 w typowej produkcji prostych druków jednoprzebiegowych.
  • "sitodrukową i krajarkę jednonożową." – sitodruk jest techniką specjalną (np. dla podłoży nietypowych, grubszych farb, efektów), zwykle nie jest pierwszym wyborem do masowej produkcji prostych rozkładów jazdy. Dobór "jednonożowej" krajarki dodatkowo nie stanowi typowego zestawu technologicznego kojarzonego z szybkim przygotowaniem 1000 szt. użytków A5.
  • "drukującą cyfrową i krajarkę trójnożową." – mimo zgodności pierwszego elementu (druk cyfrowy), drugi element jest w takim zadaniu postrzegany jako mniej adekwatny do prostego formatu A5 z arkusza; trójnóż wskazuje raczej na przycinanie gotowych bloków/broszur niż na standardowy rozkrój arkuszy na użytki.

Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o "jaką maszynę zastosować" szukaj pary: (druk) + (dominująca operacja wykończeniowa). Jeśli produkt ma tylko formatowanie do A5, najczęściej kluczowe jest właśnie cięcie/rozkrojenie po druku.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najczęściej decydują koszty przygotowania i czas. Druk cyfrowy zwykle nie wymaga wykonywania form, więc start produkcji jest szybszy i opłacalny przy krótszych nakładach. Offset bywa korzystniejszy przy większych ilościach, gdy koszt przygotowania rozkłada się na wiele sztuk.
Ploter tnący służy do precyzyjnego cięcia lub rozkroju wydruków według zadanej ścieżki. W praktyce pozwala szybko uzyskać format końcowy (np. A5) z większego arkusza oraz realizować różne układy cięcia bez długiego przezbrajania, co bywa wygodne w krótszych seriach.
Po wydrukowaniu zwykle otrzymujesz arkusze większe niż format finalny lub wiele użytków na jednym arkuszu. Aby uzyskać gotowy produkt A5, potrzebujesz obróbki po druku, przede wszystkim cięcia/formatowania. Dlatego w zadaniach często pojawia się zestaw: druk + urządzenie tnące.
W praktyce krajarka trójnożowa jest częściej kojarzona z przycinaniem gotowych bloków lub broszur z trzech stron. Do rozkroju arkuszy na użytki (np. podział na A5) typowo stosuje się rozwiązania stricte do cięcia arkuszy. W testach egzaminacyjnych to rozróżnienie bywa kluczowe.
Najczęstsze błędy to wybór technologii "na pamięć" (np. offset zawsze najlepszy) bez analizy nakładu i czasu, ignorowanie kosztów przygotowawczych oraz pomijanie obróbki końcowej. Uczniowie mylą też urządzenia introligatorskie i przypisują im nieadekwatne zastosowania.
Nakład to liczba egzemplarzy danego druku do wykonania. Wpływa na opłacalność technologii: część metod ma większe koszty startowe, ale niższy koszt jednostkowy przy dużej liczbie sztuk. Inne mają szybkie uruchomienie i są korzystne przy mniejszych nakładach.
Sitodruk bywa wybierany do efektów specjalnych, specyficznych podłoży lub grubych warstw farby, ale zwykle nie jest najszybszą drogą dla prostych druków informacyjnych. Druk cyfrowy jest często wybierany dla krótszych serii i szybkiej realizacji, bez wykonywania form.
Offset częściej wybiera się przy większych nakładach oraz wtedy, gdy wymagane są stabilne parametry jakościowe w długim przebiegu i opłaca się przygotowanie produkcji. Przy małych i średnich nakładach, gdzie liczy się czas i elastyczność, częściej stosuje się druk cyfrowy.
Sygnałem są wymagania formatu końcowego (np. A5) oraz nazwy wyrobu, który zwykle powstaje z większego arkusza lub z wielu użytków na arkuszu. Jeśli pytanie mówi o "wykonaniu" produktu w konkretnym formacie, zwykle testuje połączenie druku z wykańczaniem, zwłaszcza cięciem.
Ucz się parami: technologia druku + typowa obróbka po druku dla danego wyrobu. Pomaga stworzenie tabeli: nakład (mały/średni/duży) → technika druku → urządzenia finishingu. Ćwicz na przykładach: ulotki, plakaty, etykiety, proste druki informacyjne.
info

Około 47% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "Dobór technologii zależy od nakładu i wymaganej obróbki.Przy ok. 1000 szt."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z technologii druku cyfrowego dla szkół branżowych/technikum (druk i finishing)
  • Instrukcje/kompendia producentów dotyczące urządzeń wykańczających (plotery tnące, gilotyny/krajarki)
  • Zadania egzaminacyjne z doboru technologii druku do nakładu i produktu (arkusze CKE/OKE, jeśli dostępne w pracowni)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego