Najpierw oblicza się powierzchnię posadzki w korytarzu. Korytarz ma wymiary 5,0 m oraz 2,0 m, więc pole prostokąta to:
5,0 × 2,0 = 10,0 m2.
Następnie z treści wynika, że przy układaniu metodą kombinowaną na wykonanie 100 m2 gotowej posadzki trzeba przygotować (kupić/zużyć) 115 m2 płytek. Oznacza to, że przyjmuje się naddatek na straty (docinki, odpady, selekcja, ewentualne uszkodzenia) równy 15% w stosunku do powierzchni okładanej.
Współczynnik przeliczeniowy wynosi więc:
115 / 100 = 1,15.
Dla korytarza o polu 10,0 m2 zapotrzebowanie na płytki wyniesie:
10,0 × 1,15 = 11,5 m2.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "11,5 m2".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "10,0 m2" pomija naddatek materiałowy: odpowiadałoby to sytuacji idealnej bez strat, co w praktyce robót okładzinowych jest nierealne.
- "57,5 m2" wynika z błędnego zastosowania danych (np. połowy z 115 m2 bez związku z obliczonym polem 10 m2) albo z pomylenia skali zadania.
- "50,0 m2" to wartość całkowicie nieadekwatna do wymiarów korytarza; zwykle bierze się z pomyłki w obliczeniu pola lub niezrozumienia, że przeliczamy zużycie dla 10 m2, a nie dla znacznie większej powierzchni.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach o materiałach okładzinowych zawsze szukaj w treści informacji o naddatku (procent, współczynnik albo relacja typu 115 na 100). Najpierw licz pole, potem dopiero stosuj współczynnik.
