Wilgotność użytkowa drewna to taka wilgotność, przy której element drewniany ma pracować w docelowych warunkach (temperatura i wilgotność powietrza). Drewno jest higroskopijne, więc dąży do osiągnięcia wilgotności równowagowej z otoczeniem. W praktyce oznacza to, że drewno będzie zmieniać wymiary (skurcz/pęcznienie) wraz ze zmianami wilgotności.
Meble ogrodowe są eksploatowane na zewnątrz, gdzie wahania wilgotności powietrza i okresowe zawilgocenie są większe niż w pomieszczeniach ogrzewanych. Z tego powodu typowy zakres wilgotności użytkowej dla takich wyrobów jest wyższy niż dla mebli "pokojowych". Odpowiedź od 13% do 22% odpowiada koncepcji doboru wilgotności do środowiska bardziej wilgotnego i zmiennego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 9–12% – to wartości częściej kojarzone z warunkami wewnętrznymi (suchsze środowisko). Dla wyrobów ogrodowych zbyt niska wilgotność w chwili wykonania może skutkować późniejszym pęcznieniem po wystawieniu na wilgoć, co sprzyja wypaczaniu, klinowaniu się połączeń lub deformacjom elementów.
- 6–8% – to zakres bardzo niski. W praktyce tak wysuszone drewno po wyniesieniu na zewnątrz szybko pobiera wilgoć, co zwiększa ryzyko silnej pracy drewna (zmiany wymiarów) i powstawania uszkodzeń w połączeniach oraz na powierzchni.
- 28–30% – to wilgotność bardzo wysoka (zbliżona do stanu "świeżego" lub słabo podsuszonego drewna). Taki materiał po wykonaniu wyrobu będzie intensywnie wysychał, powodując znaczny skurcz, pęknięcia, rozluźnianie łączników i utratę wymiarów. Dodatkowo długotrwałe wysokie zawilgocenie zwiększa ryzyko rozwoju mikroorganizmów, jeśli warunki temu sprzyjają.
Wskazówka egzaminacyjna: przed wyborem zakresu wilgotności zawsze zadaj sobie pytanie: "Czy wyrób będzie użytkowany w warunkach suchych (wnętrze) czy zmiennych i wilgotniejszych (zewnątrz)?" Dla zastosowań zewnętrznych zwykle wybiera się zakres wyższy niż dla wnętrz, aby ograniczyć późniejsze niekontrolowane pęcznienie po montażu.
