Rowek teowy (w przekroju przypominający literę "T") nie powstaje w jednym przejściu typowym frezem trzpieniowym. Z technologicznego punktu widzenia najpierw wykonuje się rowek prowadzący o odpowiedniej szerokości i głębokości – do tego stosuje się frez trzpieniowy, ponieważ łatwo nim ustalić położenie, uzyskać prostoliniowość i kontrolować wymiary części "wąskiej" rowka.
Dopiero w kolejnym kroku potrzebne jest podcięcie dolnej części rowka, aby powstały "półki" typowe dla rowka teowego, umożliwiające współpracę z elementami teowymi (np. śrubami i nakrętkami teowymi). Tę operację wykonuje się specjalnym frezem przeznaczonym do rowków teowych (o kształcie pozwalającym na poszerzenie dolnej części przy zachowaniu węższego "wlotu").
Odpowiedź "D" jest uznana za poprawną, ponieważ odpowiada narzędziu właściwemu do drugiego etapu – wykonania podcięcia i nadania przekroju "T". Pozostałe odpowiedzi są błędne, jeśli przedstawiają narzędzia nieprzystosowane do podcięcia (np. narzędzia do płaszczyzn, do rowków prostych lub o innej geometrii), ponieważ nie uzyskają charakterystycznych "półek" albo wymagałyby niedozwolonego podejścia narzędzia do materiału.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj schemat: najpierw "prowadzenie" (rowek prosty), potem "kształt T" (podcięcie). Jeśli na ilustracji widzisz frez z częścią skrawającą szerszą w dolnej strefie (umożliwiającą podcięcie), to jest to typowy wybór do drugiej operacji.
