W typowych rozwiązaniach ścianek działowych w suchej zabudowie konstrukcję nośną stanowi ruszt stalowy (z profili), do którego mocuje się płyty gipsowo-kartonowe. Takie połączenie odpowiada technologii lekkich przegród wewnętrznych: ruszt zapewnia stabilność i możliwość prowadzenia instalacji, a płyty g-k tworzą okładzinę, którą można wykończyć (szpachlowanie, malowanie).
Odpowiedź "stalowy i płyty gipsowo-kartonowe." jest zgodna z ideą systemu: metalowy stelaż oraz płyty g-k to podstawowe, rozpoznawalne elementy ścianki działowej w tej technologii.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe:
- "stalowy i płyty styropianowe." – styropian jest materiałem izolacyjnym, a nie standardową okładziną konstrukcyjną ścianki działowej. Może występować jako ocieplenie w innych przegrodach, ale nie zastępuje płyt okładzinowych w systemie ścianki.
- "drewniany i płyty ProMonta." – odpowiedź wskazuje rozwiązanie, które nie jest typowym i jednoznacznym zestawem elementów dla klasycznej ścianki działowej rozpoznawanej na rysunku systemowym; dodatkowo sama nazwa handlowa nie przesądza o standardzie wykonania.
- "drewniany i płyty gipsowo-kartonowe." – płyty g-k mogą być mocowane do różnych podkonstrukcji, ale w praktyce egzaminacyjnej i w rozwiązaniach najczęściej przedstawianych na schematach ścianki działowej przyjmuje się ruszt stalowy jako rozwiązanie podstawowe. Odpowiedź z rusztem drewnianym może wprowadzać w błąd, jeśli rysunek przedstawia system na profilach.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozpoznaj na rysunku rodzaj przegrody (lekka ścianka na ruszcie czy przegroda murowana), a dopiero potem dobieraj zestaw materiałów. Szukaj cech takich jak stelaż/profil oraz okładziny w postaci płyt.
