KWALIFIKACJA MED3 + MED14 - CZERWIEC 2018

PYTANIE NR 16.
Do wykonania toalety jamy ustnej u osoby nieprzytomnej należy użyć
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
U osoby nieprzytomnej nie stosuje się płynów do płukania jamy ustnej, bo brak odruchów obronnych zwiększa ryzyko zachłyśnięcia.
Najbezpieczniej nawilżać i oczyszczać śluzówki gazikiem/gąbką zwilżoną roztworem soli fizjologicznej. Preparaty jak aphtin lub altacet nie są właściwym wyborem w tej sytuacji.

Pełne wyjaśnienie:

U pacjenta nieprzytomnego higiena jamy ustnej musi być prowadzona tak, aby nie dopuścić do zachłyśnięcia. Osoba nieprzytomna ma osłabione lub zniesione odruchy kaszlu i połykania, dlatego nie wolno wlewać ani podawać płynów do płukania jamy ustnej. Zamiast tego jamę ustną czyści się i nawilża metodą "na gazik/gąbkę".

Odpowiedź "gazika zwilżonego roztworem soli fizjologicznej" jest właściwa, ponieważ sól fizjologiczna służy do bezpiecznego nawilżania i delikatnego oczyszczania śluzówek, bez zbędnego ryzyka toksyczności i przy minimalizacji ryzyka aspiracji (stosuje się małą ilość płynu na materiale).

Pozostałe propozycje są nieprawidłowe z powodów bezpieczeństwa i adekwatności:

  • "gazika zwilżonego aphtinem" – preparaty z tetraboranem sodu (boraksem) były opisywane historycznie, ale istnieje ryzyko wchłaniania przez błony śluzowe i połknięcia u pacjenta, który nie kontroluje połykania. W opiece nad nieprzytomnym priorytetem jest bezpieczeństwo.
  • "gazika zwilżonego altacetem" – to środek stosowany typowo na skórę przy obrzękach; nie jest standardowym i bezpiecznym wyborem do higieny jamy ustnej.
  • "gazika zwilżonego naparem z liści szałwii" – napary ziołowe mogą być używane u osób przytomnych w ramach płukanek, jednak u nieprzytomnych problemem jest ryzyko aspiracji oraz brak standaryzacji takiego "roztworu" w procedurze pielęgnacyjnej.

W praktyce podczas toalety jamy ustnej u osoby nieprzytomnej pamięta się o ułożeniu ochronnym (pozycja boczna lub uniesione wezgłowie), pracy małymi porcjami, możliwości odsysania wydzieliny oraz o nawilżeniu warg po zakończeniu czynności.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):

Osoba nieprzytomna ma osłabione odruchy kaszlu i połykania, więc płyn może spłynąć do dróg oddechowych i wywołać zachłyśnięcie.

Stosuje się nawilżanie na gaziku/gąbce i w razie potrzeby odsysanie wydzieliny.

Najpierw ułóż pacjenta na boku lub z uniesionym wezgłowiem. Następnie czyść zęby, dziąsła, język i policzki gazikiem/gąbką zwilżoną 0,9% NaCl, używając małej ilości płynu.

Na końcu usuń wydzielinę (jeśli masz ssak) i natłuść wargi.

Najczęściej wybiera się roztwór soli fizjologicznej na gaziku lub jednorazowej gąbce do higieny jamy ustnej.

Taka metoda nawilża i ułatwia oczyszczanie, jednocześnie ograniczając ryzyko aspiracji, bo nie wlewa się płynu do ust.

W praktyce klinicznej bywa stosowana jako środek antyseptyczny w higienie jamy ustnej, zwykle na gaziku lub gąbce, a nie jako płukanka "do wypicia".

O doborze preparatu i stężenia decydują procedury oddziału i personel uprawniony.

U pacjenta nieprzytomnego istnieje wysokie ryzyko połknięcia preparatu, bo chory nie kontroluje odruchu połykania.

Dodatkowo tetraboran sodu może wchłaniać się przez błony śluzowe do krążenia ogólnego, więc priorytetem jest metoda bezpieczniejsza, np. 0,9% NaCl na gaziku.

Najczęstsze błędy to wlewanie płynów do jamy ustnej, zbyt duża ilość roztworu na gaziku oraz brak ułożenia ochronnego (bocznego lub z uniesionym wezgłowiem).

Często też pomija się nawilżanie i odsysanie wydzieliny, co zwiększa ryzyko zachłyśnięcia.

Odsysanie jest potrzebne, gdy w jamie ustnej gromadzi się ślina, wydzielina lub resztki, których pacjent nie może odkrztusić ani połknąć.

Pomaga to zmniejszyć ryzyko aspiracji. Wykonuje się je zgodnie z uprawnieniami i procedurą placówki.

W praktyce pielęgnacyjnej przyjmuje się minimum 2 razy dziennie, a nawilżanie częściej, jeśli śluzówki są suche.

Dokładna częstotliwość zależy od stanu pacjenta, leczenia (np. tlenoterapia) i zaleceń zespołu terapeutycznego oraz procedur placówki.

Najbezpieczniejsze jest ułożenie na boku (pozycja boczna) albo uniesienie wezgłowia, aby ograniczyć spływanie wydzieliny do dróg oddechowych.

Takie pozycjonowanie łączy się z pracą na małej ilości płynu na gaziku i ewentualnym odsysaniem.

Warto zwiększyć regularność nawilżania, dokładniej oczyszczać język i policzki oraz ocenić, czy pacjent nie ma czynników nasilających suchość (np. tlenoterapia, leki).

Nie wprowadzaj "na własną rękę" preparatów do płukania u nieprzytomnych; zgłoś problem pielęgniarce/lekarzowi.

info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 51% zdających egzamin. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że preparaty jak aphtin lub altacet nie są właściwym wyborem w tej sytuacji.

Źródła:

  • Rejestry.ezdrowie.gov.pl – Charakterystyka Produktu Leczniczego Aphtin (informacja o przenikaniu boraksu stosowanego na błony śluzowe do krążenia ogólnego)
  • Anestezjologia Intensywna Terapia, nr 2/2005 – opis stosowania Aphtinu jako "dotychczasowego sposobu" (kontekst praktyki historycznej)

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty do kwalifikacji opiekuna medycznego dotyczące pielęgnacji pacjenta niesamodzielnego
  • Procedury wewnętrzne placówki (OIT/ZOL) dotyczące higieny jamy ustnej i zapobiegania aspiracji
  • Charakterystyki produktów leczniczych (ChPL) preparatów stosowanych na błony śluzowe

Aktualizacja pytania: 03.04.2026



Aktualizacja pytania: 03.04.2026
📡 Brak połączenia internetowego