Wyklejka jest elementem oprawy, który łączy blok książki z okładką (lub z tekturą w oprawie twardej) i jednocześnie pełni funkcję estetyczną. Z tego powodu papier na wyklejki powinien:
- dobrze przyjmować klej i tworzyć trwałe połączenie,
- być odporny na pękanie i rozrywanie w miejscu zginania (przegub),
- zachowywać stabilność, aby ograniczać falowanie i odkształcenia po klejeniu,
- nie pogarszać komfortu otwierania książki przez nadmierną sztywność.
Odpowiedź "bezdrzewny, maszynowo gładzony o gramaturze 120 g/m2" spełnia te kryteria, ponieważ papier bezdrzewny (o mniejszej zawartości składników sprzyjających żółknięciu i kruchości) jest typowo trwalszy w użytkowaniu niż papier drzewny. Wykończenie maszynowo głodzone daje równą powierzchnię, co ułatwia estetyczne wykonanie wyklejki i zwykle zapewnia przewidywalne zachowanie przy klejeniu. Gramatura 120 g/m2 jest kompromisem: zapewnia odpowiednią "mięsistość", a jednocześnie nie robi wyklejki zbyt grubej.
Odpowiedź "bezdrzewny, powlekany o gramaturze 180 g/m2" bywa mniej właściwa, bo wysoka gramatura może nadmiernie usztywnić strefę otwierania, a powlekanie może pogarszać przyczepność kleju (zależnie od rodzaju powłoki) i utrudniać uzyskanie trwałego sklejenia.
Odpowiedzi z papierem "drzewnym" są ryzykowne w kontekście wyklejki: papier drzewny częściej cechuje się gorszą trwałością, większą podatnością na kruchość i starzenie oraz gorszą odpornością na intensywne zginanie i naprężenia przy otwieraniu oprawy. Dodatkowo warianty "matowy" czy "maszynowo gładzony" nie rekompensują potencjalnych ograniczeń wynikających z rodzaju masy papierniczej.
Wskazówka egzaminacyjna: przy doborze papieru na wyklejkę oceniaj jednocześnie rodzaj papieru (trwałość), gramaturę (sztywność i praca w przegubie) oraz wykończenie (klejenie i estetyka). Nie wybieraj automatycznie najgrubszej opcji.