W fotografii (i w terminologii pokrewnej dla filmu) określenie pełny plan odnosi się do takiego kadru, w którym pokazuje się całą postać – od stóp do czubka głowy. Jest to przydatne wtedy, gdy ważna jest sylwetka, postura, strój lub relacja postaci z otoczeniem (np. moda, taniec, reportaż).
Odpowiedź "całą postać." jest poprawna, bo dokładnie odpowiada definicji pełnego planu jako ujęcia kompletnej sylwetki. W praktyce oznacza to świadome zostawienie miejsca w kadrze na stopy oraz niewycinanie czubka głowy (chyba że celowo stosuje się odstępstwo, ale wtedy nie jest to już pełny plan w sensie definicyjnym).
Pozostałe propozycje opisują inne zakresy kadrowania:
- "tylko głowę." – to kadr bardzo ciasny, odpowiadający ujęciu zbliżenia/portretu głowy; nie pokazuje sylwetki.
- "połowę postaci." – taki kadr mieści się w planach średnich, gdzie pokazuje się część ciała (np. od pasa lub od klatki piersiowej); nie jest to ujęcie pełnej sylwetki.
- "postać do kolan." – jest typowe dla tzw. planu amerykańskiego (często spotykanego w portretach i scenach dialogowych), ale nadal ucina dolną część nóg, więc nie spełnia kryterium pełnego planu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się nazwa planu, skup się na tym, jaką część sylwetki widać, a nie na odległości aparatu. Odległość i ogniskowa są środkami do uzyskania planu, ale definicja planu wynika z zawartości kadru.
