W instalacjach ciepłej wody użytkowej wykonywanych z rur PP-R/PPR najczęściej stosuje się zgrzewanie kielichowe (polifuzyjne). Polega ono na jednoczesnym nagrzaniu końca rury i wnętrza kształtki (mufy) na odpowiednich tulejach grzewczych, a następnie wsunięciu elementów na zadaną głębokość bez obracania. Tę technologię realizuje zgrzewarka kielichowa, dlatego odpowiedź "kielichowej." jest właściwa.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo odnoszą się do innych technologii lub innych typów systemów rurowych:
- "doczołowej." – zgrzewanie doczołowe dotyczy łączenia dwóch odcinków rury czołami (na styk) z użyciem płyty grzewczej i docisku. Stosuje się je w innych zastosowaniach i średnicach, a nie jako typową metodę wykonywania połączeń rura–kształtka w instalacjach PP-R/PPR CWU.
- "punktowej." – zgrzewanie punktowe jest kojarzone głównie z obróbką metali (np. blach) i nie opisuje standardowej metody wykonywania połączeń w systemach rurowych PP-R/PPR dla CWU.
- "elektrooporowej." – zgrzewanie elektrooporowe wymaga kształtek z wbudowanym elementem grzejnym i dedykowanej zgrzewarki elektrooporowej. Jest charakterystyczne dla określonych systemów (często dla PE) i nie jest typową metodą łączenia klasycznych rur PP-R/PPR w instalacjach CWU.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą regułę: gdy widzisz PP-R/PPR i połączenia z kształtkami mufowymi, domyślnie chodzi o zgrzewanie kielichowe. Gdy w grę wchodzi łączenie rur "na styk" – myśl o doczołowym, a gdy pojawiają się kształtki z oporami i sterownik – o elektrooporowym.
