W świecach parafinowo‑woskowych najważniejszym kryterium doboru knota jest średnica świecy, ponieważ to ona w dużej mierze decyduje o tym, jak szybko musi być dostarczane paliwo (stopiona masa) do płomienia. Knot jest "pompką kapilarną": transportuje ciekłą masę do strefy spalania. Jeśli jest dobrany nieprawidłowo, świeca pali się niestabilnie.
Dla średnicy 2,3 cm (23 mm) w praktycznych tabelach doboru knotów dla mieszanek parafinowo‑woskowych przypisuje się zakres "6–7". Taki dobór zwykle zapewnia:
- równomierne topienie wosku na całej powierzchni,
- brak "tunelu" (gdy knot jest za mały),
- ograniczenie kopcenia i zbyt wysokiego płomienia (gdy knot jest za duży).
Zakres "4–5" bywa stosowany przy świecach o mniejszej średnicy; przy 23 mm może skutkować tunelowaniem, czyli wypalaniem wąskiego kanału i pozostawianiem niewykorzystanego materiału przy ściankach. Z kolei zakresy "11–12" oraz "13–14" są typowe dla wyraźnie grubszych świec; w średnicy 2,3 cm mogłyby dawać zbyt duży płomień, kopcenie, przegrzewanie i nadmierne upłynnianie masy (ryzyko zalewania i zabrudzeń).
Warto pamiętać, że numeracja knotów nie zawsze jest uniwersalna: zależy od producenta, splotu, impregnacji oraz składu mieszanki. Dlatego w praktyce pszczelarskiej, oprócz tabel, stosuje się także krótkie próby palenia (testy) dla danej partii wosku/parafiny i konkretnej formy świecy.
